| Mel 的个人资料= M - e - L - a - N - o ...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
1月17日 Fortune Telling Storyวันนี้ดูดวงมาด้วย จิงๆแล้วเริ่มด้วย วันก่อนอาจารย์พาไปเลี้ยงในฐานะสโมสรนักศึกษาแพทย์ ปรากฏว่า ประชุมวิชาการวันพุธนี้เป็นเรื่อง "ดวงเมือง ดวงชะตาชีวิต"ประมาณนี้ แล้วอาจารย์ขออาสาสมัครดูดวงโดยต้องใช้ชื่อนามสกุล วันเดือนปีเกิด เวลาเกิด มากมายๆ โดยเค้าจะดูให้ในที่ประชุมวิชาการแต่ไม่ระบุชื่อผู้ที่ดูให้ เราก้อ โอ้ย ดีๆๆ ชอบของฟรี อิอิ ปรากฏว่าวันนี้มันก้อเริ่มต้นขึ้น ก้อเริ่มต้นด้วยคำทำนายที่โดนมากๆ "คนนี้เป็นบุคคลที่หน้าตาดี" >>>> เพิ่งเข้าใจเรื่องเหนือดวงก้อวันนี้แหล่ะค่ะ -_-" "เป็นคนที่จะได้แต่งงานเร็วๆนี้ คู่ครองเป็นคนที่มีการศึกษา มีความรู้" >>>> ยังไม่เกิดมั้งคะดิชั้นว่า "ลูกคนแรกจะเป็นผู้หญิง" >>>> โอ้วว ทำไมวนเวียนอยู่แต่กับเรื่องแบบนี้ "เป็นคนที่มีฐานะการเงินดี อนาคตก้อจะมีฐานะดีมั่งคั่ง แต่ก้อไช้จ่ายมากตามฐานะเช่นกัน แต่ก้อยังมีฐานะที่มันคง" >>>> เพื่อนๆมองตามแล้วส่งสายตามาประมาณว่า "ชั้นจะเกาะแกกิน" "ไม่เหมาะกับการทำงานหนักๆ และไม่เหมาะกับสายราชการ เพราะไม่รุ่ง ควรเลือกงานสบายๆ (เหอะๆๆ ของมันแน่ ชั้นไม่เป็นหมอออร์โธฯแน่นอน) แล้วก้อควรประกอบธุรกิจเอกชน จะรุ่งเรืองมาก" >>>> ดันเป็นแพทย์ชนบทซะด้วยเรา -_-" "มีดวงด้านต่างประเทศ ช่วงปีหน้าจะได้เดินทางไกลๆไปต่างประเทศไกลๆ หรือไม่ก้อเดินทางไปๆกลับๆไปๆมาๆตลอด ถ้าทำกิจการงานที่ต่างประเทศจะรุ่งเรืองมากเพราะดวงเดินทางและดวงต่างประเทศโดดเด่นมาก" >>>> น่าน ขอไปทำงานที่ -ซิมบับเว- ละกันค่ะ "ดวงตกอยู่ในช่วง ...... (ไม่เข้าใจภาษาโหร) ซึ่งเป็นธาตุดิน เป็นคนที่มีความมั่นคง อาจจะเชื่องช้าแต่มั่นคง เหมาะกับธุรกิจหรือทำโรงงานที่มั่นคง" >>>> สาวโรงงานนี่เหมาะมั้ยคะ ทันใดนั้นเพื่อนก้อตะโกนถามไปว่า "จะได้แต่งงานมั้ยครับ" ฆ่ากันชัดๆ !!! ท่านตอบว่า "อืมมมม ดูจากช่วงนี้ ..... จะได้แต่งงานปีหน้าแน่นอน"
โอ้วววววววววววววววววววว ยังเรียนไม่จบเล้ยยยยย
"ถ้าไม่ใช่ปีหน้าก้ออีกทีประมาณปี 54-55" เออนะ ก้อเร็วๆนี้อยู่ดี
โดนเพื่อนๆกลั่นแกล้งกลางห้องประชุมเลย ดีนะที่ส่วนใหญ่ในห้องประชุมไม่รู้ว่ามันคือดวงชั้น (เอ๊ะหรือรู้หว่า เพราะเพื่อนมันมองเราเหลือเกิน -_-")
สรุปว่าดวงวันนี้วนเวียนแต่กับเรื่องแต่งงานค่ะคุณ
จะได้แต่งม้ายยยยย !!!
เช้า : ข้าวไข่พะโล้, แกงเผ็ดไก่ เที่ยง : ก๋วยเตี๋ยวต้มยำหมูยอไข่ต้ม เย็น : ผัดไทยป้าอ้วนวันที่ 4 ติดต่อกัน (อร่อยนะคะคุณ) 12月25日 So Sickเอาเข้าไป
หลังจากที่ไอมาเดือนนึงเพิ่งหาย
มะวานมันเอาอีกแล้ว
ไข้สูง 39.0 C เนื่องจากไปรับเคสที่วอร์ดตอนเย็นเลยเอาปรอทที่เคาเตอร์พยาบาลเสียบจักกูแร้ดู โอ้วว น่ากลัวทีเดียว
ไอค่อกแค่ก (อุตส่าห์หาย) น้ำมูกเยอะมากกกก คัดจมูกจนต้องหายใจทางปาก แล้วคิดภาพดูนะคะ ตอนกลางคืนนี้หนาวมากๆๆๆๆๆๆๆ อากาศแห้งๆ ตื่นขึ้นมาคอแห้ง เจ็บคออีก โอยยยย
ไม่ค่ะยังไม่พอ วันต่อมาต้องไปงานรับน้องโควต้าอีก ตอนเย็นต้องกลับมานั่งอ่านใบสมัคร medcamp ต่อจนถึงเกือบ ตี 1 รายงานดมยาก้อยังไม่ได้เริ่มเขียนเลย แย่มากกกกก
บ่นๆๆๆ
วันนี้ก้อเกือบจะไม่ไปเรียนแล้ว แต่เผอิญไข้ลงหน่อย เลยพอทำงานได้ (แถมวันนี้เคส 2 ต้องไปใส่ tube เด็ก 4 ขวบ) เลยต้องไปแต่เช้าอีก พอถึงคิว อาจารย์ดันไม่ใส่ท่อ แต่ใส่ mask แทน แถมดมแค่ 2 นาทีก้อเลิก เพราะว่าเด็กมาแค่ตัดไหมแค่นั้นเอง
รู้งี้นอนอยู่ห้องดีกว่าเนาะ เผื่ออาการจะดีขึ้นหน่อย คงจะดีขึ้นเยอะ
ว่าแล้วก้อยังไม่ได้ทำรายงานต่อเลย เศร้าจัง
ประกาศผล med camp แล้ว สบายใจขึ้น 1 เปราะ
พรุ่งนี้บล๊อคหลัง เคสแรกอีกแล้วเรา T-T
สู้โว้ยยย กื๊ดดดดดดดดดดด (เสียงสูดขี้มูก)
ปล. ขอโทดทีวันนี้เรียน bird setting ยากมากกกกก เรียนไปปวดหัวไป เวียนหัวไป อาจารย์ขา หนูเข้าใจ side effect ของยาดมสลบแล้วค่ะ มันเปนอย่างงี้นี่เอง -_-"
ปล2. ดู Desperate Housewives จบแล้ว เฮ่อออ รอดูภาค 2 ตอนมีตังค์ต่อ (สนุกมากกกกกกกก แต่ตอนนี้เพื่อนยึดไปแล้ว)
เช้า : ข้าวต้มเนื้อตุ๋นร้อนๆกะลมหนาวจัดๆ
เที่ยง : ข้าวกล้องกะลาบปลาดุก ผักลวก กินใน OR แซ่บมากกกกก
เย็น : ข้าวหน้าเป็ด
12月16日 Happy BirthdayHappy Birthday To "ME"
วันเกิดปีนี้ ก้อเงียบและเปนวันธรรมดาๆวันนึงเหมือนทุกปี จิงๆแล้ววันเกิดเรามันก้อมีคนรู้เยอะนะ วันนี้นั่งกินข้าวอยู่น้องปีหนึ่งยังมาแฮปเลย ยังจำได้ดี วันเกิดปีแรก หลังเรียน lecture เพื่อนที่เป็นหัวหน้าชั้นปีเดินออกมาหน้าชั้น แล้วเรียกเราไปหน้าชั้นเพื่อถามหรือคุยเรื่องงานอะไรซักอย่าง เราก้อ งง สิ อะไรเนี่ย ไม่เหนรู้เรื่องเลย สักพักเพื่อนถือเค้กเดินมา โอ้ววว
Surprise วันเกิดครั้งแรกในชีวิต
พูดถึง surprise วันเกิด มีครั้งนึงวันเกิดเพื่อนคนนีง เพื่อนไม่รู้จะ surprise ยังไง เพราะลูกไม้เดิมบ่อยๆมันก้อน่าเบื่อ มันก้อเลยเตรี๊ยมกะคนขายของที่ seven ว่า "พี่คะ พอผู้หญิงคนนึงสูงไม่มาก ผมหยิก ใส่แว่น มาจ่ายตังพร้อมหนูเนี่ย พี่ช่วยหันไปหยิบเค้กมาแล้วบอกมันว่า Happy Birthday ให้หน่อยได้มั้ยคะ"
Oho ครีเอทมั้ยคะคุณ
แล้วเชื่อมั้ยว่า เค้า surprise กันทั้ง Seven นั่นแหล่ะ คิดได้ไง วู้ววว
มี surprise อีกครั้งนึง ที่แบบ ดูโหดและอาจทำให้เสียสติได้เลยทีเดียว
เพื่อนผู้หญิงอีกคนเป็นเหยื่อ surprise เลยนัดแนะให้เพื่อนผู้ชายคนนึงเดินตามตอนเธอเดินกำลังจะหลับหอโดยทำทีนัดแนะว่าจะออกไปกินข้าวพร้อมกะพวกเรา ระหว่างที่เดินอยู่เพื่อนผู้ชายก้อเอากระสอบครอบหัว แล้วแบกเพื่อนเจ้าของวันเกิดขึ้นบ่า หามไปเรื่อยๆ หามๆๆๆ ไปจนถึงห้องพร้อมดึงผ้ากระสอบออก
Happy Birthday
น้ำตาที่ไหลนองหน้า ไม่ได้มาจากความยินดีเล้ยยยย ชั้นจะบอก ดีนะไม่มีใครตามตำรวจซะก่อน ไม่งั้นติดคุกยกแก๊ง
ดิชั้นไม่เกีย่วนะคะงานนี้
ช่วงนี้กละงติดหนัง series ก้อขอตาม trend หน่อย เหนเค้าฮิตกันจัง series เกาหลีเนี่ย ก้อเลยไปเดินดูกะน้องรหัส โอ้ยยย ดูไม่เปนหรอก หนังเกาหลีน่ะ ไม่ชอบเลยย ไม่รู้ดูกันได้ยังไง สิบแผ่น ยี่สิบแผ่น เนื้อเรื่องก้อเดิมๆ น้ำเน่าพอๆกะหนังไทยน่ะแหล่ะ เดินๆไปน้องรหัสซื้อการ์ตูนชุดกลับไปดู (ไม่รู้เรื่องไร) กะลังจะกลับละ สายตาไวเหลือบไปเหน ปร๊าบบบ
"Series อเมริกา"
โอ้ววว สิ่งที่ชั้นชื่นชมนิยมยินดี ก้อมีขายด้วยแฮะ จึ่งเดินผินหน้าไปดู เรื่องแรกที่เหนและถึงกับกรี๊ดคือ
Sex and the City ครบทั้ง 6 season
เกิดมาไม่เคยรู้ว่ามีขายในเมืองไทยด้วย เปน series ที่เราชอบมากกกกกก นางเอกถึงจะแก่แต่ก้อแรงงง แต่ที่ชอบที่สุดคือ Samantha Jones ดาวอ่อยประจำเรื่อง 555+
แต่ตอนแรกคิดว่า เราก้อดูทุกตอน เกือบทุก season แทบได้ว่าติมตามดูตลอดแม้จะดูไม่ครบแต่ก้อ almost นะ จะซื้อไปดูก้อเกรงว่าจะได้ดูตอนเดิมที่เคยดูแล้ว ซึ่งถ้าดูรอบสองมันก้อไม่มันส์เท่าไหร่แล้วอ่ะ ก้อเลยตัดสินใจจะกลับ ก่อนกลับก้อกวาดตามองว่ามีเรื่องอะไรดูอีกบ้าง โอ้วว มีทุกเรื่องเลยของ HBO ทั้ง Lost, six feet under, carnival, CSI, Dead like me, Joey คือ เรื่องที่สนุกๆ ดังๆอ่ะมีทุกเรื่องเลย ในใจเลยคิดว่าเอ๊ะ แล้วเรื่องเรื่องนึงที่ชั้นอยากดูมากกก แต่ไม่เคยได้ดู (เนื่องจากฉายทาง Star World ซึ่ง UBC ที่หอรับไม่ได้ เพราะเป็น gold package ต้องเปน platinum ถึงดูได้ หรือไม่ก้อกลับไปดูบ้านเพราะที่บ้านรับได้) เป็น series อันดับหนึ่งของอเมริกา ที่ฮิตตินอันดับทั้งอังกฤษและออสเตรเลียและหลายประเทศมากมาย ฮิตทำลายสถิติ sex and the city ด้วยซ้ำ ทันใดนั้นสายตาหาเรื่องของเราก้อกวาดไปปะทะเข้ากับกล่องดีวีดีกล่องนึงเข้า
"Desperate Housewives"
โอ้ววววววววววว นี่แหล่ะที่ชั้นต้องการรรร
ซื้อทันทีไม่ลังเล season 1 มี 6 แผ่นราคาหกร้อยบาท ก้อเอาน่ะ ดีวีดีแผ่นละร้อย แถมเรื่องนี้ไม่มีขายกลาดเกลื่อนที่ไหนในขอนแก่นอีกเล่า
หลังจากนั้นมาก้อติดหนังเรื่องนี้งอมแงม พระเจ้าเถอะ ลืม sex and the city ไปได้เลยค่ะ
อยากรู้ก้อมายิมไปดูได้นะ ไม่หวง
เด๋วรอมีตังด์แล้วจะไปซื้อ season 2 มาดูต่อ เพราะว่ามันสนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
จะพูดเรื่องวันเกิด ไมกลายเปนเรื่อง series ไปได้เนอะ
เช้า : อด เพราะไปใส่บาตรแล้วก้อออกไปเรียนเลย (กลัวกินก่อนผ่าศพแล้วมันจะออกทางเดิม)
เที่ยง : ข้ามไข่เจียว, แกงเขียวหวานลูกชิ้นปลากราย, ไก่อบยอดผัก
เย็น : มาม่าราดหน้า, นมสดสตรอเบอร์รี่ 12月3日 The Man I Love...ชอบเหลือเกิน พระจ้าววว
มะวานเช่าหนังมาดู 3 เรื่อง (สอบวันจันทร์ เริ่ดดด)
เรื่องแรกดูเพราะว่าชอบหนังสือมากกก อ่านแล้วสะใจ " The Da Vinci Code" ตัวหนังทำออกมาได้ฉึบฉับดีนะ แต่เสียใจ ชั้นชอบหนังสือมากกว่า แล้วศาสตร์จารย์ Langdon น่ะจะให้ดีก้อช่วยเปลี่ยนเอา Tom Hanks ออกไปเลยได้มั้ย
ชั้นไม่ชอบผู้ชายหัวล้าน...
เรื่องนึงที่ยังไม่ได้ดูคือ "Ice Age - The Melt Down" ก้อตามสไตล์วัยรุ่นวัยใสแหล่ะค่ะ ต้องดูการ์ตูนเป็นธรรมดา 555+ (ส่องกระจกรึยังเนี่ย)
อีกเรื่องที่ชอบนางเอกมากๆๆๆ ที่สุด ชอบตั้งแต่เล่นหนังเรื่องแรก "What A Girl Wants" ที่อยากดูเรื่องนี้เพราะว่าชื่อเรื่องมันเหมือนกะชื่อเพลง Christina Aguilera แต่ก้อต้องเสียใจเพราะไม่มีเพลง Christina ประกอบเลย เสียใจ ทำให้ต้องดู series ที่เธอเล่นทุกวัน "What I Like About You" ฉายทาง UBC series โอ้ย ผู้หญิงบ้าไรมะรุ สวยป่าวก้อเฉยๆ หุ่นก้ออวบซะ (ล่าสุดนี่ผอมลงหน่อย) แต่ตลกชะมัด โดยเฉพาะใครได้ดู What I Like About You นะ 555+ ฮามากๆ ตามมาด้วยหนังที่ดังมากใครๆก้อต้องรู้จัก "She's The Man" เรื่องนี้ต้องปลอมตัวเปนผู้ชายด้วย แต่โอ้ย ปลอมไม่เหมือนเท่าไหร่ สไตล์หนังช่อง 7 เลย เบื่อจิงๆ แต่เนื้อเรื่องตลกมาก ไม่ไหวแล้ว แถมยังแจ้งเกิดให้พระเอกในเรื่องอีกตะหาก
เรากะลังพูดถึงสาวหน้าอวบคนนี้ "Amanda Bynes"
ล่าสุดมะวานไปเช่าเรื่องที่เธอเล่นไว้ (อารัมภบทซะยาว โฆษณาให้หน่อย แบบว่าชอบง่ะ อิอิ) นั่นก้อแค่ "Love wrecked" ชื่อภาษาไทยไรมะรุ ประมาณแอบกิ๊กติดเกาะไรประมาณนี้ ตอนแรกดูโปสเตอร์ก้อเฉยๆ เพราะว่าพระเอกไม่หล่อ แต่พอเปิดมาถึงปั๊บ
โอ้ววว นี่มัน Jonathan Bennett นี่นา กรี๊ดดดดดดดดดด
ใครไม่รู้จักเค้า ไม่เราไม่ได้หาว่าคุณเชย (ไม่ค่อยเล่นหนังดังเท่าไหร่) แต่หากคุณได้เคยดูหนัง comedy ขี้วีนและขี้ป่วงสุดๆของ Linsay Lohan และสุดสวยขวัญใจเรา Rachel McAdams ใช่ค่ะ เรื่อง "Mean Girl" จะพบว่า โอ้ววว พระเอกเรื่องนี้หล่อมากกกกกกกกกกก
คนเดียวกันค่ะ และตามหามานานแล้วด้วย
ยิ่งถ้าใครได้ดูเรื่องนี้ที่แสดงกะคนโปรดของเราอย่าง Amanda Bynes ด้วยแล้วล่ะก้อ
ชั้นอยากเปนนางเอกจังเลยยยยยย
ถ้าจะไปหาเช่า กรุณาอย่าดูแต่โปสเตอร์แล้วตัดสินใจเองว่าเค้าไม่หล่อนะ เพราะว่าในโปสเตอร์น่ะเป็นพระเอกอีกคน (ที่ไม่หล่อเลย แหย่ะ)
ปล. พรุ่งนี้สอบ แต่คืนนี้ขอดูหนังอีกเรื่องได้มั้ย 555+
ปล2. ไม่เคยปลงกับการสอบขนาดนี้มาก่อน เฮ้อออออ
เช้า : ก๋วยเตี๋ยวหมูกระดูกแก้ว
เที่ยง : ก๋วยเตี๋ยวหมูดู๋ดี๋
เย็น : จะได้กินก๋วยเตี๋ยวอีกมั้ยเนี่ย เฮ้อออ พรุ่งนี้สอบ เศร้าจัง (แต่ไม่อ่านหนังสือนะ)
11月29日 Cheer . . . !และแล้วมันก้อผ่านไป
กิจกรรมประกวดเชียร์ระหว่างคณะ ปีนี้ส่งแข่งกันเยอะมากกก ขนาดเพิ่งถอนตัวไป 2 คณะ ยังเหลือตั้ง 13 คณะนุ่นน
ตายแน่
แต่พอเอาเข้าจิง แยกเป็น 2 ประเภท "สวยงาม" กับ "สร้างสรรค์" อันแรก เน้นความสวยงามพร้อมเพรียง ลุกนั่งแบบไม่สนใจแก้มก้นว่าจะระเบิดใส่สะแตนด์หรือไม่ กินน้ำก้อไม่ได้ กินข้าวก้อไม่ได้ น่าสงสาร แถมถ้าชนะต้องไปเป็นตัวแทนมหาลัยแข่งกีฬา "มข.-มมส." อีกงาน
คณะแพทย์จึงต้องส่งรุ่นสร้างสรรค์ตามระเบียบ แหม โค้ดเยอะจะตาย จะให้มันพร้อมเพรียงกันได้ไงล่ะคะคุณผู้ชม (จิงๆก้อทำได้แต่เวลาซ้อมมันน้อยไปนะ)
แต่ช่างเถอะ ในที่สุดก้อเหลือคู่แข่งแค่ 2 คณะ (จาก 13 คณะ)
เหมือนจะสบายแต่อย่าประมาทเชียวเพราะมันก้อคือ "สถาปัตยกรรมศาสตร์ และ เภสัชศาสตร์"
คณะแรกใครๆก้อรู้ว่าเรื่องของความ CREATE และ ความแรงงงงงง ไร้ขีดจำกัดน่ะมากมายขนาดไหน การันตีได้จากตำแหน่งชนะเลิศเชียร์หลีดเดอร์ทุกปี ด้วยท่าเต้นที่ "คนธรรมดา" อย่าได้ริลอกเลียนแบบ
อีกคณะก้อถือได้ว่า หน้าใหม่ สำหรับวงการ แต่ก้อน่ากลัวเช่นกัน ด้วยมันสมองระดับ เภสัชฯ และความพร้อมที่คณะแพทย์ยังทำตามไม่ได้ (ซ้อมทุกวัน ดึกทุกวัน) ของเราเนี่ย 3 ทุ่มอาจารย์ก้อเดินมาด่าให้เลิกซ้อมแล้วววว (เริ่มซ้อม 1 ทุ่ม T-T) แถมคณะนี้ยังประกาศกร้าวมว่า "ที่เภสัชลงปีนี้เพราะว่าคณะแพทย์ลง เภสัชน่ะแพ้ใครก้อได้ แต่อย่าแพ้คณธแพทย์"
ชั้นไม่เข้าใจว่าไปด่าอะไรเภสัชไว้แต่เมื่อไหร่ ทำไมมันจงเกลียดจงชังกันนัก เฮ้ออออ งง
แถมวันนึงขณะที่ซ้อมหลีดอยู่คณะ เด็กเภสัช 20 กว่าคน มานั่งดูเฉยเลย โอ้ยย ไม่เกรงใจกันเลยเหร๋อคะคุณ แต่เอาเถอะถึงจะลอกไปก้อทำตามไม่ได้หรอกค่ะ
ความ Hi มันต่างกันลิบ
แหม พูดน่าตบจิงๆ
ถึงเวลาแข่ง (วันเสาร์ 25 พ.ย.) สไตล์เดิมเลย ปีนี้น้องๆแต่งหน้าทำผมกันเอง (ประหยัดมาก) แต่ออกมาสวยทีเดียว (ทีที่ 2 ไม่สวย) แล้วด้วยความที่เราแข่งเปนคณะที่ 2 (ตามตารางมันเริ่ม 5 โมง) เราก้อสบายใจเฉิบ 4 โมงครึ่งไปก้อทัน 555+ น้องที่สแตนด์โทรตาม "พี่คะเภสัชลงแล้วค่ะ"
ตายล่ะ !!!!
สุดท้ายไปเกือบไม่ทัน เภสัชเพิ่งเริ่มแข่ง เราต่อพอดี เฮ้ออออ (แต่น้องสแตนด์จะเพิ่งเห็นหลีดเปนครั้งแรกตอนแข่งเลย กลัวสแตนด์มันตื่นเต้นจัง อุๆๆ)
สุดท้ายก้อจบลงด้วยความงามและเริ่ดดด สไตล์หลีดคณะแพทย์เช่นเคย (ปีนี้สวยอลังการจิงๆขอบอก)
อยากดูมายืม VCD ไปดูได้นะ (แต่เรายังไม่ได้เลยฝากอัดอยู่ 555+)
ถ้ายังไงก้อดูรูปไปพลางๆก่อนละกัน แต่มันมืดนะ เพราะว่าแข่งตอนค่ำ แสงมันไม่ค่อยดี
และแล้วลงท้ายด้วย
ผู้ชนะกองเชียร์ประเภทสร้างสรรค์ได้แก่ "คณะแพทยศาสตร์" เย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ให้มันรู้ซะบ้าง ว่าชั้นก้อแพ้ใครไม่เป็น !!!!!
ปล. พรุ่งนี้สอบ ยังไม่ได้อ่านหนังสือเล้ยยยยยยยยย ตายคักๆ
เช้า : ข้าวเหนียวหมูปิ้งสุโขทัย
เที่ยง : บะหมี่หมูฮั่งเพ้งหน้าโรงบาลศูนย์ + ลอดช่อง อร่อยมากกกกกก
เย็น : คงไปกินกะกิ๊กคนเดิม 555+
11月8日 อะไรกัน . . . อะรันไกไม่อยากจะบอก . . .
มะวานนี้ ขณะราวด์วอร์ดเย็น (เด็กแรกเกิด) จู่ๆ ก้อมีโทระสับจากชายหนุ่มที่ไม่ได้คุยกันนานพอสมควร (ตั้งแต่เธอบอกว่าเธออยู่ ICU ไม่มีเวลาให้นะ) เราก้อเลย โอเค ปล่อยให้เธองานยุ่งไปเถอะ เราก้อสบายๆ โสดๆ ไปเรื่อยๆ หุๆๆ ปรากฏว่า เธอก้อโทรมาถามว่า
"อยู่ส่วนไหนของโลก" ใช้มุขเราซะด้วย บ้าจริง !
"ราวด์วอร์ดอยู่ 2ข"
"อื้อ เด๋วเดินไปหา" ทำเสียงกระดี๊กระด๊า มีไรมั้ยเนี่ย อยู่ดีๆเดินมาหา ร้อยวันพันปีมีแต่ให้เราเดินไปหา
เธอก้อเดินมาพร้อมกับห่อกระดาษสีเขียวเข้ม "แกะดูสิ"
ข้างในมีช๊อคโกแล็ต 1 bar พร้อมการ์ด 1 แผ่น "Christchurch, South Island, New Zealand"
โอ้ว ก๊อดดดด เธอไปเที่ยวนิวซีแลนด์ไม่ยอมบอกชั้น !!! (แล้วทำไมต้องบอกด้วยล่ะ คิดในใจ)
"ไปเที่ยวกะครอบครัวมา ขับรถไปเรื่อยๆ พอดีเห็นช๊อคโกแล็ตน่ากิน เลยซื้อมาฝาก"
น้ำตาจะไหล . . . !
ร้อยวันพันปี อยู่ดีๆก้อมีผู้ชายซื้อช๊อคโกแล็ตจากนิวซีแลนด์มาฝาก ไม่พอยังเดินเอามาให้ถึงวอร์ด (ขณะราวด์)
ดีใจจัง
แต่เสียใจจัง เอามาให้ที่วอร์ดก้อมีพี่กะเพื่อนเต็มเลยอะดิ . . . ได้กินไป 4 ช่องเอง T-T
แต่ไม่เปนไร อิ่มใจละกัน อิอิ
จะว่าไปแล้วผู้ชายคนนี้แหล่ะ เปนคนเดียวที่ให้ของขวัญวันวาเลนไทน์ชั้น (เกิดมาไม่เคยมีผู้ชายซื้อของให้วันวาเลนไทน์เลย T-T ปกติจะได้แต่ลูกอมกะช๊อคโกแล๊ตจากเพื่อนสาว) แต่อย่างไรก้อตาม โดยส่วนตัวแล้วคิดว่า (สำเนียงอ.นภา) มีอะไรแบบนี้มันก้อกุ๊กกิ๊กหัวใจดีนะ แต่จิงๆแล้วก้อไม่ได้มีไรมากไปกว่านี้หรอก ว่ามั้ย
ไม่อยากให้เธอไว้ใจ ไม่อยากให้เธอคิด ว่าชั้นรักแล้วจะทน !!! (เกี่ยวไร)
มะวานซ้อมหลีดในเวร (สังเกตนะคะ อยู่เวร แต่ออกมาซ้อมหลีดได้) คือว่าจะแข่งอยู่แล้วอ่ะค่ะน้อง ช่วยตั้งใจนิดนึง พี่เหนน้องเหลาะแหละมานานแล้ว อีก 2 อาทิตย์เองนะ คนที่ตั้งใจมันก้อมีแต่น้องไม่ได้เต้นคนเดียวนะ อย่าลืมสิ มะวานก้อเอาเลย วิญญาณ major lead เข้าสิง สั่งเก็บละเอียด (เก็บค่ะน้อง) ด้วยสำเนียงน่ากลัวและดุดัน เต้น 3 เพลงเองใช้เวลาเกือบ 1 ชั่วโมง (เพราะว่ามันเต้นผิดและไม่สวย) ปรากฏว่าเต้นไปได้ซักพัก มีน้องคนนึงยกมือแล้วเดินออกมา
ทันใดนั้นชีก้อล้มลงไป ........ พรึ่บบบ
พระเจ้า หัวใจจะวายตกไปอยู่ตาตุ่ม น้องเป็นลม คือซ้อมหนักมาก+psycho แรงมากจนน้องเปนลมไป จิงๆแล้วน้องเหนื่อยด้วย ต้องยืนแอ่นหลังเยอะ แล้วก้อเต้นแรง คือสงสารน้องที่เต้นแรงมากเพราะว่าน้องคนอื่นเต้นไม่แรงเราก้อไม่ให้ผ่านอ่ะ มันก้อเปนลมไป 1 คน แต่ไม่ค่ะ เราจะไม่หยุดเก๊กดุ ก้อดุน้องต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมันไม่ผ่านซะที เลยเดินไปบอกน้องปี 3 ว่า "เด๋วพี่ไปอยู่เวรก่อนนะ เด๋วกลับมา"
ปรากฏว่า ตอนเดินกลับมา น้องเป็นลมอีก 1 คน !!!
เฮ่ยยย ชั้นโหดขนาดนั้นเลยเหร๋อ หรือน้องไม่ค่อยอดทน หรือน้องไม่ได้กินข้าว โอ้ยยยย คิดไม่ออก กลัวน้องเปนไรมากมายก้อกลัว แต่ก้อต้องทำภาพให้ตัวเองดุไว้ไม่งั้นน้องมันก้อไม่เต็มที่อ่ะ
เสียใจจัง T-T
ต่อมา น้องที่ไปเลี้ยงกะพี่รหัส เพิ่งกลับมาอีก 2 คน คือไม่ได้อยู่เก็บเพลงกะเพื่อนมะกี้ เราเลยเรียกมาซ่อม (เป็นผู้หญิง 2 คน) เราก้อซ้อมเหมือนมะกี้ เบากว่าด้วยซ้ำด้วยความที่มีแค่ 2 คนและน้องเปนลมไปแล้ว 2 คน แถมมีน้องร้องเพลงให้อีกไม่ต้องร้องเอง เราก้อจิกไป 1 ดอก "ขาดไปหลายวัน เต้นก้อไม่ได้จะดีกว่าคนอื่นเลย แล้วจะมาสายอีก"
น้องร้องไห้ !!!
อ้าวววว อะไรกันหว่าวันนี้ ทำไมน้องมันไม่ค่อยอดทนกันเลย หรือเราโหดไป ไอ้ครั้งแรกอ่ะโหดไปจิงๆแหล่ะ แต่ไอ้ครั้งหลังนี่ไม่ได้ทำไรมากมายเท่าครั้งแรกเลยนะ โอ้ยยย ปวดหัว แถมตอนต่อตัว น้องที่มันเป็นลมดันขึ้นต่อตัว ตอนลงมันก้อเสียหลักล้มลงมาอีก ดีนะเพื่นด้านหลังรับได้ทัน ไม่งั้นขึ้นหน้า 1 แน่วันนี้
"นักศึกษาแพทย์ซ้อมหลีด ตกจากหลังศีรษะกระแทกพื้น" โอ้ววววว ไม่อยากให้เธอไว้ใจจิงๆ (ว่าชั้นจะได้เรียนต่อมั้ย หรือว่าต้องเข้าคุกแทน !!!)
คงต้องดูกันต่อไปเย็นวันนี้
วันก่อน ลอยกระทงไปดูดวงที่ซุ้มคณะมา น้องรหัสเราดูให้เองแหล่ะ ดูดวงไรมะรุ ไม่ค่อยตรงเลย (หรือตรงหว่า)
- พี่มีดวงเรื่องผู้ชายนะคะ (ผิดค่ะ ไม่มีเลยต่างหาก)
- ช่วงนี้เดินทางไกลหน่อยนะคะ อาจมีอุบัติเหตุ (ผิดค่ะ พี่อยู่เด็ก ไม่ได้ไปไหนหรอกค่ะนอกจากหอกะโรงบาล ซึ่งอยู่ติดกัน !!!)
- ถ้ามีเพื่อนผู้ชายจะเปนเพื่อนที่สนิทกันมาก แต่ถ้าเปนแฟนจะถือว่าเปนเนื้อคู่กันเลย (โอ้ยย ก้อบอกแล้วว่าไม่มีแฟน แถมเพื่อนผู้ชายก้อไม่มีด้วย)
- เนื้อคู่พี่เปนคนเจ้าชู้นะคะ (เออ ให้มันมีก่อนเถอะ ถ้ามีแล้วจะไปเจ้าชู้กะใครก้อช่างมัน)
เป็นต้น
แต่ก้ออย่างว่า หมอดูคู่กะหมอเดา เราก้อฟังไว้สนุกๆ คิดเล่นๆ ตรงบ้างไม่ตรงบ้าง แต่ขอให้ทุกวันนี้เราทำหน้าที่นักศึกษาแพทย์ให้ได้เต็มที่ แล้วยังมีงานสโมสรกะงานเชียร์อีก เราว่าเราทำงานมากกว่าคนอื่นเยอะเลย แต่ถ้าเกรดมันออกมาเท่ากันล่ะก้อ พิจารณาตัวเองด้วยนะจ๊ะ (บลั๊ฟอีกละ)
ทุกวันนี้พึงพอใจกะตัวเองมากขึ้น แม้มันจะไม่ค่อยต่างอะไรกะเมื่อก่อน แต่มันก้อไม่ได้ขาดซะหน่อย
คุณว่ามั้ย...
ปล. วันนี้โดดประชุม Ethics มานั่งเล่นเน็ท ก้อขี้เกียจน่ะ รายงานก้อต้องเขียน งานก้อมีทำ จะให้เข้าไปนั่งหลับก้อเสียดายอ่ะ อิอิ
เช้า : ข้าวราดผัดเผ็ดปลาดุก+ไข่เจียว
เที่ยง : ยังไม่เที่ยงเลย
เย็น : ยังไม่เที่ยงเลย 10月14日 คิดไม่ออก -_-#คิดชื่อเรื่องไม่ออก
พรุ่งนี้ีพี่ resident (พี่หมวย คนเดิมในบล๊อกที่แล้ว) ไม่รู้จะเลี้ยงอะไร แต่ก้อดีใจที่มีคนเลี้ยง ไม่ใช่ว่าเห็นแก่กินนะ แต่ว่าถ้าเราอยู่กับพี่คนไหนแล้วพี่คนนั้นเลี้ยง (แบบเต็มใจนะ) ก้อให้สำเหนียกไว้เล็กน้อยว่า "อย่างน้อยเราก้อทำงานใช้ได้นะ" ไม่อย่างงั้นพี่เค้าก้อคงไม่อยากเลี้ยงหรอก เคยมีพี่ที่โรงบาลศูนย์อยากเลี้ยงเรามากถึงขนาดบ่นว่า ทำไงดี พี่อยากเลี้ยงจังแต่พี่ไม่มีโอกาส 555+ ขนาดน้านนน
ทำงานบริการน่ะ ไม่ต้องหวังผล ยิ่งงานบริการทางการแพทย์ด้วยแล้ว อย่าหวัว่าจะร่ำรวยหรือได้รับผลตอบแทน แต่เมื่อถึงเวลา สิ่งดีๆมันจะมาหาเราเอง โดยที่เราภาคภูมิใจยิ่งกว่าสิ่งที่เราต้องการมากซะอีก เหมือนพระราชดำรัสที่ว่า "แพทย์ที่ดีจะไม่ร่ำรวย แต่จะไม่อดตาย"
เห็นด้วยมั้ย (ใครบอกเงินเดือนเยอะชั้นเถียงสุดใจขาดดิ้น)
มันก้อเคยมีเหตุการณ์งี้เหมือนกันนะ จำได้ว่าตอนไปโรงบาลปาย (ที่ elective ปีที่แล้ว ยังมีรูปยืนยัน) ออกโรงบาลชุมชนนะ กลางวันมีแม่อุ้ยทำกับข้าวมาฝากคุณหมอ ตอนเที่ยงออกอนามัยบนภูเขา โอ้ย ชาวบ้านทำกับข้าวไว้รอตั้งแต่รถยังไม่เข้าหมู่บ้าน 555+
อร่อยมั่ก...
สาระมานาน พอที ชั้นไร้สาระจะตายใครๆก้อรู้ ฮ่าๆๆ มะวานไปเลี้ยงไอติมน้องมาแล้วนะ (น้องอะไรอ่านได้จากบล๊อกที่แล้วเช่นกัน) เดินไปโรงอาหารโขยงนึง เพ่อนมองใหญ่เลย มันนึกว้่าเราไปรู้จักเด็กที่ไหนมาก้อไม่รุ 555+ แล้วหลังจากนั้นก้อไปเข้าประชุมวิชาการต่อ
ตอนเย็นอยากกินจิ้มจุ่มหลังมอมากๆเลย แต่ชวนใครก้อไม่มีใครไปเปนเพื่อน โอ้ย โมโหอ่ะ วันนี้เลยนัดกะเพื่อนอีกคนว่า "วันนี้จะไปซื้อมาต้มกินใต้หอ ซื้อเครื่องมาเพิ่มเองแล้วพัดกลิ่นให้มันลอยไปถึงชั้น 4 เลย แต่ไม่ให้กินด้วย โฮะๆๆๆ"
ปีศาจชัดๆผู้หญิงคนนี้
ช่วยไม่ได้ ทีชวนไม่ยอมไป ทียกมาเสิร์ฟล่ะแหม วิ่งมากินถึงที่ เด๋วปั๊ด..
ไปเขียนรายงานต่ีอดีก่า เด๋วไม่เสร็จ case complicate มากๆ ไม่ไหวแล้ววว
เช้า : ข้าวมันไก่
เที่ยง : ส้มตำ+ขนมจีนน้ำยา อิ่มมากกกกกกกก...
เย็น : กะว่าจิ้มจุ่มรสแซ่บคงจะได้ต้มกันใต้หอชะเอิงเอย 10月12日 บลั๊ฟ...(คนหมั่นไส้ดิชั้นห้ามอ่าน)ช่วงนี้มีประชุมวิชาการประจำปีของคณะ คือ มีการบรรยายในหัวข้อที่น่าสนใจ ใหม่สด update ทั้งในด้านการรักษาหรือด้านทั่วไปในเรื่องที่เป็นที่น่าสนใจในสังคม (แน่นอนมีเรื่องการเมืองโดย Boss สุด love ของเรา) แล้วทำให้ภาควิชาต่างๆๆต้องให้เวลานักศึกษาแพทย์ใช้ทุนแพทย์ประจำบ้านมาฟังประชุมวิชาการ (มี 4 ห้องบรรยาย แต่ละห้องก้อคนละเรื่องต่างกันไปตามความสนใจ) ก้อเลยไม่มีเรียน ไปราวด์เช้าอย่างเดียว ซึ่งก้อค่อนข้างว่าง และไม่ต้องเสียตังค์เพราะเค้ามีข้าวมีขนมแจกตลอดงาน 555+
แต่วันนี้ดิชั้นขอ...บลั๊ฟ
มะวาน พี่หมวย(chief resident) ผู้ใจดีของสาย hemato ของเราก้อได้ตะโกนขึ้นกลางวอร์ดว่า "น้องใครอยาก LP พี่จะสอนนนนน.."
.......หารู้ไม่ว่าชั้น LP เป็นแล้ว (LP = Lumbar puncture = เจาะเอาน้ำไขสันหลัง เป็นหัตถการที่ recommend ไว้ในนักศึกษาปี 6) ........
ตอนนั้นเพื่อนไปทำแผลคนไข้ที่มาจากลาวอยู่ แผลใหญ่ ทำหลายคน เหลือชั้นกะเพื่อนอีกคนนึง ด้วยความที่เคยทำหลายครั้ง (แต่ก้อยังไม่มั่นใจเพราะร้างมือมานาน) เลยเอื้อนเอ่ยไปว่า "ตัวเองจะทำมั้ย เค้าทำบ่อยแล้ว" เพื่อนก้อตอบว่า "ไม่หรอก เราไม่กล้าทำ เราไม่มั่นใจ"
ได้โอกาส บลั๊ฟฟฟ..
ก้อเลยจัดการทำเองจัดท่า เตรียมของ ทุกอย่างเอง คนไข้ก้อน่ารักนะ เป็นเด็กโตเลยพูดง่าย ทำตามคำสั่งดีมาก แล้วพี่หมวยก้อเดินมาบลั๊ฟหนึ่งครั้งว่า "แทงดาบเดียวนะจ๊ะ ดาบสองพี่ทำเอง" เป็นการข่มขู่เล็กน้อยว่า แทงได้ครั้งเดียวนาวุ่ย ไม่งั้นเด็กมันไม่เหมือนผู้ใหญ่ไง ไม่ค่อยทน ปรากฏว่าเราก้อเลย แทงเข้าไป เหงื่อแตก คิดในใจ อุ๊ยยยย จะได้มั้ยน้า น้ำไขสันหลังเนี่ย จิงๆมันก้อไม่ได้ง่ายๆนะ พอได้เซ้นส์ปั๊ป อ้าวว ชนกระดูกครั้งที่ 1 ไม่ได้ๆ ต้องไม่ให้พี่รู้ว่าไม่เข้า cord เลยบิดเอียงเข็มใหม่ แทงเข้า ดึง stylus ออก น้ำไม่ไหล ฮือๆๆ ทำไงดี ถ้าน้ำไม่ไหลออกนี่เสียชื่อง่ะ แทงต่ออีกนิด พี่ intern ก้อตะโกนมาว่า ใจเย็นๆ โอเคๆ พี่ dent 1 เริ่มไหวตัวทัน "น้องคะ ถ้าไม่เข้าบอกพี่นะ เด๋วพี่ทำต่อเองเพระไงเด๋วพี่ก้อต้องฉีดยาเข้าอยู่แล้ว" ไม่ค่ะ เรื่องอะไรเสียหน้าบลั๊ฟไว้หมด แต่ก้อคิดในใจนะ สงสารเด็กถ้าพลาดขึ้นมามันคงร้ายแรงอยู่ขอครั้งสุดท้ายละกัน ดึง stylus ปั๊ป น้ำไหล โจ้กกกกกกกก
55555555+
หัวเราะกลางห้อง treatment "แหมๆๆๆ บอกแล้วไงว่า LP น่ะ ง่ายๆ (ลากเสียงยาวๆ)"
บลั๊ฟคัก !!!
หลังจากนั้นมาเพื่อนก้อเอาไปพูดกันต่อ "ฮึ่ยวันนี้มิว LP ได้ด้วย โคตรเก่งเลย" ..........มันแน่อยู่แล้วค่ะ !!!
คนบ้าไรหลงตัวเองชะมัด (แต่ก้อดีกว่าหลงคนอื่นเนาะ หรือหลงยาเสพติดก้อไม่ดี แป่วว..)
วันนี้อาจารย์ feedback รายงานผู้ป่วยที่ส่งไป ตอนเช้าอาจารย์โทรมาที่วอร์ดพี่พยาบาลเรียกมารับ "ฮัลโหล วันนี้ผมขอเข้าไปสายหน่อยนะ พอดีผมยุ่งเล็กน้อย"
"อาจารย์ขอโทนะคะ ไม่ทราบว่าอาจารย์จะสอนนานมั้ยคะ พอดีหนูจะขอเข้าประชุมวิชาการได้มั้ยคะ" แรงมั้ยคะคุณ ปฏิเสธอาจารย์แล้วหาเรื่องนั่งสบาย
"อื้อ ดีมากเลย แล้วเข้าเรื่องไหนบ้างล่ะ"
"ปกตินู๋ก้อเข้าทุกเรื่องแหล่ะค่ะ สนุกดีค่ะ"
อาจารย์อึ้งไป
"เอาอย่างงี้ละกัน ผมขอสอนไม่เกินครึ่งชั่วโมง โอเคมั้ย แล้วเด๋วพวกคุณค่อยไปฟังต่อ"
คือนู๋นะฟังต่ออยู่แล้ว แต่เพื่อนน่ะไม่มีคนฟังกะนู๋หรอกค่ะ เค้ากลับหอนอนกัน อาจารย์ไม่ต้องใช้คำว่า "พวกคุณ" ก้อด้ายค่ะ ขอบอก (อาจารย์คิดว่าพวกนู๋ใฝ่รู่ใฝ่เรียนกันมั้ยคะ)
สั่งอาจารย์ได้ด้วยแฮะชั้น (ก้อจิงนี่นา ชั้นอยากฟังง่ะ จะมาสอนทำไม ในตารางก้อไม่ได้จัดให้ซะหน่อย)
พออาจารย์มา โอยย วิจารย์รายงานแต่ละคนโหดร้ายมาก เช่น conscious เค้าประเมินเป็นระดับไม่ให้ใช้ว่า good หรือ bad แล้วปอดน่ะ มันมีหลายเสียง จะเขียนมาเสียงเดียวทำไม (bronchovesicular breath sound) พอถึงของเรานะ อาจารย์ข้ามแฮะ เอาของเพื่อนข้างล่างมาพูดก่อน (โอ้ยย มันคงเลวร้ายมาก เพราะตอนที่เขียนก้อรู้สึกอยู่ว่าตัวเองเขียนไม่ดีเลยยย เพราะเขียนตอนอยู่เวร ยุ่งๆ ไม่ตั้งใจด้วย) พอมาถึงอาจารย์พูดแบบ "รายงานฉบับนี้นะ เขียนอ่านง่ายมาก ลายมือสวย (ตรงไหนหว่า) เป็นระเบียบ สำนวนภาษาอังกฤษถูกต้อง (ต้องเข้าใจว่าอาจารย์เน้นเรื่อง grammar มาก นึกว่าเรียนภาษาอยู่) แล้วก้อ discuss ได้ดี สรุปแล้วรายงานฉบับนี้ผมแทบจะไม่ต้องแก้ตรงไหนเลย
555555555+
ให้มันรู้ซะบ้าง (โว่ย) อย่ามาบลั๊ฟชั้น เข้าใจมั้ยยย.....
ก้อไม่ได้อยากจะสูงเกินคนอื่นหรอก แต่ทำไงได้ล่ะ คนมันสวย ม่ายช่ายยย แต่เพราะว่าช่วงนี้รู้สึก down เคยเป็นมั้ย รู้สึกว่า ตัวเองไม่มีอะไรกะชีวิตเลย วันๆ ไปเรียน ดูคนไข้ เขียนรายงาน กลับหอ กินข้าว นอน .....แต่เพียงผู้เดียว เคย down แบบชั้นมั้ย ชั้นไม่ได้มีเพื่อนสนิทมากนัก เพื่อนสนิทก้ออยู่คนละบล๊อค คนอื่นที่ไว้ใจได้ก้อกลับเค้าจะไม่ว่าง (เพราะเค้าก้อมีเพื่อนเค้าเหมือนกัน) ก้อเลยตัดสินใจไปไหนมาไหนคนเดียว (ตลอด) มันก้อเหงานะ บางครั้งก้อแบบว่า "มีแฟนไว้แก้เหงาก้อดีนะ" แต่มันไม่มีง่ะ ทำไงได้ (กิ๊กก้อไม่มีย่ะ)
วันนี้หลังประชุมวิชาการเดินไปดูบู๊ตเด็กติดเชื้อ(ไม่ต้องบอกนะว่าเชื้อไร)ที่เราก้อเคยไปร่วมค่ายด้วย 2 ครั้ง เป็นคนคอยช่วยเหลือตลอดเพราะอาจารย์ที่ปรึกษาเราเป็นเจ้าของโครงการเอง ไปถึงก้อ "เคยรู้สึกอยากร้องไห้ทันทีทันใดมั้ย"
เพราะมันมีเสียงทักมาว่า
"พี่มิวหวัดดีค่ะ" (พร้อมกันประมาณ 3-4 เสียง จากเด็กติดเชื้อที่เราเคยไปค่ายด้วยกัน)
"หวัดดีจ้า เป็นไงบ้าง สบายดีนะ" (ในใจก้อคิดว่า น้องพวกนี้เคยไปค่ายด้วยกันทั้ง 2 ครั้งแต่ไม่อยากเชื่อ ชั้นจำชื่อน้องเค้าไม่ได้เลย แต่ vise verca น้องเค้าจำชื่อชั้นได้แม่นโดยไม่ต้องถามกันเลย)
พูดคุยซะน้องซักพักด้วยความรู้สึกละอายใจ ก้อเลยขอตัวไปเดินเล่นกะเพื่อนหน่อย ขากลับก้อเลยซื้อขนมให้น้องๆถุงนึง (ที่จิงไม่ได้ซื้อมาให้หรอก ซื้อมา 2 ถุง พอดีเดินผ่านบู๊ตอีกครั้งเลยยื่นให้ ทำทีว่าซื้อมาให้ อิอิ) เด็กๆดีใจใหญ่เลยอ่ะ เราก้อดีใจนะ แม้มันจะไม่ได้แพงอะไร แต่ถ้ามันทำให้เสียงหัวเราะ เสียงดีใจของเด็กมันดังขึ้น มันสดใสขึ้น ชั้นว่ามันดีกว่าการที่เรารักษาคนไข้จนหายแต่ไม่เคยคุยกะคนไข้ซักครั้งเลยก้อตาม มันหมายความว่าไงเหร๋อ ไม่ได้ว่าตัวเองโง่แล้วจิกคนเก่งว่ามันไม่ดีนะ แต่มันเข้าใจมั้ยว่า คนเรามันก้อทำให้ร่างกายคนดีขึ้นได้แม้ไม่ได้ใช้ยาหรือความรู้มากมาย แค่คุย ยิ้ม แสดงความเห็นใจ ยื่นความเอื้ออาทรให้ มันก้อทำให้เค้ามีความสุขมากกว่าเป็นไหนๆไม่ใช่เหร๋อ และอีกอย่างอย่าง้นอยเราก้อรู้ว่า เราน่ะยังโชคดีกว่าเด็กกลุ่มนี้ตั้งเยอะ อยู่บ้านกะตากะยายแก่ๆ พ่อแม่ตายหมด (ติดเชื้อไง) มียากินอิ่มแทนข้าวเพราะยาเยอะมาก ครอบครัวยากจน โรงเรียนก้อไม่ได้ไปเพราะเพื่อนๆหรือคุณครูไม่ยอมรับ (แม้จะมีจรรยาบรรณครูก้อเถอะแต่ได้ยินมากะหูแล้วล่ะว่าเธอยังไม่ยอมรับแล้วจะให้เด็กยอมรับได้ไง) สังคมรังเกียจมากมาย แล้วเราล่ะตรงข้ามแทบจะทุกอย่างแล้วยังจะบ่นอีกว่าตัวเองเหงา ไอ้บ้าเอ๊ยย (ด่าตัวเอง)
ว่าแล้วก้อเดินไปว่าจะพาเด็กๆไปกินไอติมต่อ แต่ก้อต้องเปลี่ยนใจเมื่อบู๊ตนั้นเก็บไปแล้ว เด็กๆกลับบ้านหมดแล้ว (ไม่เปนไร พรุ่งนี้ยังมีน่า)
วันนี้ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างจากสิ่งที่ได้พบได้เห็น หลายอย่างที่ทำให้หันมามองตัวเองว่า "ขนาดเนี้ยพอใจรึยัง เพราะบางคนน่ะ แทบจะไม่มีอะไรเลยในชีวิต"
ลุกขึ้นสู้สิ
จะสู้ทำไมไม่มีอะไรเป็นอุปสรรคซะหน่อย ทุกอย่างราบรื่นดีย่ะ...
บ้าไปแล้วชีวิต นศ.พ.ป่วงๆคนนึง
เช้า : ข้าวราดแกง
เบรกเช้า : ซาลาเปาหมูสับ 1 ลูก
เที่ยง : ข้าวกล่องประชุมวิชาการ+แอปเปิ้ล 1 ผลจากประชุมวิชาการ
เบรกบ่าย : นมเปรี้ยว 1 กล่อง, ขนมไทย 2 ชิ้น
เย็น : ยังไม่ได้กินเลยเนี่ย นั่ง chat อยู่ด้าย
10月3日 เบื่อจัง . . . มีแต่เด็ก severeเบื่อจัง !!!
ทำไมอยู่เด็กมันค่อนข้างน่าเบื่อเช่นนี้ก้อม่ายรู้
ไม่เอาดีกว่า เอาเรื่องสนุกๆมาเล่าให้ฟัง
วันก่อนไปเล่นกับหยง ด้วยคาวมที่หยงเพิ่งโหลดโปรแกรมแปลภาษา (Smart) มาใช้ โดยเนื่องมาจากการที่หยงเปนคนที่เก่งภาษาอังกฤษมากกกก เรียน sec 9 ตอนปี 1 (มี 4 sec เรียงตามคะแนน 'Ent, sec 9 คือ sec ที่ต่ำที่สุด 555+) โดยหยงเริ่มจากการทดสอบโดยการใช้ slide powerpoint เรื่อง approach Breast Mass (คล้ายๆกับการคิดแบบมีขั้นตอนหากผู้ป่วยมาด้วยอาการมีก้อนที่เต้านม) โดยเริ่มจาก slide แรก
Approach breast mass (การ approach ผู้ป่วยที่มาด้วยก้อนที่เต้านม)
Approach nipple discharge (การ approach ผู้ป่วยที่มาด้วยสารคัดหลั่งผิดปกติจากหัวนม)
Staging (การแบ่งระดับของโรค)
หลังจากนั้นกด F9 จะได้คำแปลออกมาโดยอัตโนมัติ ว้าววว มันยอดมากกก แปลให้เปนประโยคเสร็จสรรพ
การเข้าใกล้มวลเต้านม
การเข้าใกล้การปล่อยหัวนม
การกวางตัวผู้
โอ้ววววว พระเจ้าเถอะ เธอคิดได้อย่างไรนี่ นี่แหล่ะหนา โปรแกรมคอมพิวเตอร์มันก้อไม่ได้ฉลาดเกินคนนักร้อกกกกก
ไม่เชื่อดูแค่"การกวางตัวผู้"ก้อรู้แล้ว ค่อนข้างใช้ไม่ได้ค่ะคุณ
หัวเราะเกือบตายยยยยยยย
ปล. แค่นี้แหล่ะ เหนื่อยแระ พรุ่งนี้ต้องเตรียมราวด์ cardio อ่าน
ปล.2 หมอลักษณ์บอกว่า เดือนนี้จะเริ่มมีดาวพฤหัสทับลัคนา จะทำให้น้ำหนักขึ้น (โอ้วโนวว) และคนโสดจะมีคุ๋ คนมีคุ๋จะได้โอกาสแต่งงาน โอ้วววววว ผ่านมา 3 วันแล้ว ยังไม่เหนแววคู่เลย พระจ้าววว
ปล.3 พรุ่งนี้ไปใส่บาตรหาคู่ดีก่า อิอิ (ใส่ที่วอร์ด chemo มีพระมาถึงวอร์ด)
เช้า : ไปราวด์เร็วแต่ก้อไม่ได้กินข้าว (6 โมง 45)
เที่ยง : ข้าวราด แกงเขียวหวาน + ไข่เจียว
เย็น : ก๋วยจั๊บน้ำข้น, ตำปู (กินกะสิน) ,แกงหน่อไม้ , น้ำแครอท
ดึก : sushi หน้าแซลมอน, ไข่หวาน, กุ้ง, ไข่แซลมอน โอ้วววว โนวววว กินเยอะไปแล้ว
9月3日 โดนบังคับให้อัพบล๊อกอะไรล่ะ รู้มั้ยว่าตอนนี้อยู่ community medicine หรือที่ภาษาไทยเรียกซะสวยงามว่า "เวชศาสตรชุมชน" แต่ความเป็นจริงนะ "เลวร้ายที่สุด"
ทำแต่วิจัย วิจัยๆๆๆๆ บ้าบอๆ งานเยอะมาก ต้องลงข้อมูลนักศึกษาตั้ง 380 คน ทำเสร็จก้อต้องลงอีกรอบเพื่อความชัวร์ ปวดตาที่สุด ปวดหัวด้วยเพราะว่าใช้โปรแกรมไม่เป็น 555+ เป็นโปรแกรมสถิติน่ะ ไม่ต้องพูดถึงชื่อหรอก ไม่มีใครรู้จัก (ยกเว้นผู้ผ่านการทำงานวิจัยมาแล้ว)
ช่วงนี้สบายๆนะ (แต่ว่าถ้าไม่มีงานวิจัยนะ) เพราะว่าเรียนสายหน่อย 8 โมงเช้า (สายแล้วนะ ที่อื่นเรียน 6 โมงครึ่ง 55+) ไปถึงนะก้อฟังอาจารย์บ่นเรื่องงานวิจัย โอ้ยยยย นู๋จะฝันเป็นงานวิจัยกะตัวเลขใน Excel แล้วค่ะอาจารย์ เรียน 8 โมงถึงเที่ยงเงี้ย ตอนบ่ายก้อต้องไปเก็บแบบสอบถามตามคณะต่างๆอีก (ลืมบอกว่าทำงานวิจัยเรื่อง "การใช้โทรศัพท์มือถือขณะขับขี่ยานพาหนะของนักศึกษา") แล้วเค้าก้อไม่ค่อยจะส่งมาให้ด้วย เปนไรมะรุ ชอบดองไว้นานๆง่ะ แต่ไม่เปนไร เข้าทางนายกสโมสรนักศึกษา ได้ง่ายกว่าเดิม หุๆๆๆ
วันนี้ทำกับข้าวกินเองเป็นวันสุดท้ายแหงมๆ เพราะไม่เหลือของสดติดตู้เย็นแล้ว เศร้าจิต
อาทิตย์หน้าต้องไปม.รังสิต มีงานแนะแนวน้องมัธยม โดยนักศึกษาแพทย์ทั่วประเทศ ใครอยากไปก้อเชิญเลยจ้าา เราจะไปช๊อปปิ้ง 555+
ดีใจจัง คณะเราได้เป็นอันดับ 4 จากการจัดอันดับคณะทางชีววิทยาการแพทย์ เกี่ยวกับด้านการเรียนการสอนแหล่ะ
1. คณะแพทยศาสตร์ รามาธิบดี
2. คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล
3. เวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล
4. คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
5. คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
"ภูมิใจในความอลังการของสถาบันจิงๆค่ะ อาทิตย์หน้าจะเอาไปบั๊บที่รังสิตนะคะ"
เช้า : ตื่นไม่ทันข้าวเช้า
เที่ยง : มาม่าใส่เครื่องเยอะมากกกกกกกกกก
เย็น : กะเพราหมูสับไข่เจียว + แตงโม 1 ชิ้น 7月8日 Come Back With EYE !กลับมาแล้วค่ะ
กลับมาจากหลุมแล้ว ม่ายช่ายละ กลับมาจากโรงบาลศูนย์ฯ ช่งวนั้นเป็นช่วงที่วิกฤตที่สุดของชีวิตแล้วล่ะ ทำงานเยี่ยงทาส อยู่เวรถึงเช้า ไม่ได้นอน บางวันนอนชั่วโมงเดียว กลับมาจากอร์ดก้อดึก แถมอาจารย์โคตะระมหาดุ มากๆๆๆ
กลับมาแล้วพร้อมเกรดที่ผ่านมาอย่างฉิวเฉียด 555+ เอาไรมาก ไม่ได้เรียนในมอ จะได้รู้ว่าข้อสอบเทรนด์ไหน ลืมบอกไปว่าสอบในมอนะคะ แต่เวลาเรียนเรียนที่โรงบาลศูนย์ คิดดูว่าเสียเปรียบพวกในมอขนาดไหน
แต่มีข้อที่เราตอบได้ แต่เด็กที่นี่ตอบไม่ได้ละกัน 555+
ตอนนี้อยู่ Ophthalmology ค่ะ เรียกสั้นๆว่า Eye หรือ "อาย" เพื่อนๆก้อจะแซวว่า รู้จักอายแล้วเหร๋อ 555+ แรงมาก แต่ก้อนะเป็นหัวหน้ากองด้วยนะคะ แสดงว่าเพื่อนเห็นว่าเราเป็นคนที่รู้จักอายเป็นอย่างดีแล้ว 555+
วันก่อนสอบปฏิบัติผ่านแล้วด้วย (เพิ่งขึ้นได้ 9 วันสอบคนแรกของบล๊อคเลย) ไมไ่ด้ตั้งตัว แต่ด้วยความสามารถและความงาม อันหลังไม่เกี่ยว 555+ จึงผ่านมาได้ด้วยคะแนนเต็ม 555 ดีใจๆๆๆ
บอกแล้วว่ารู้จักอายเป็นอย่างดี
มีเรื่องจะเล่าให้ฟังเรื่องนึง ตอนนั้นอยู่โรงบาลศูนย์ฯ มีวันนึงอยากกิน KFC กันขึ้นมา เลยโทรสั่ง สั่งเสร็จปั๊บ พระเจ้าด้วยความที่อยู่ในห้องพักเป็นห้องแอร์ (หอพัก resident) แต่จิงๆที่ห้องเราก้อแอร์นะ 55 เลยไม่รู้ว่าฝนกำลังตก หนักมากๆๆ ฟ้าร้องกระหึ่ม ผ่าวัวตายไปหลายตัว (อันนี้แต่งเอง) ไฟดับด้วย (ไฟโรงบาลดับหมดเลย ทำไงดี) เทียนก้อไม่มี เราเลยนั่งเงียบๆมืดๆกัน น่ากลัวมาก ฟ้าผ่าตลอด เวลาขณะนั้นประมาณ 4 โมงเย็น แต่พระเจ้าเถอะ ท้องฟ้ามืดเหมือนตอนกลางคืนเลยนะ
ทันใดนั้นโทระสับดังขึ้น "ฮัลโหล KFC มาส่งแล้วครับ ตอนนี้รออยู่ 7-11 หน้าโรงพยาบาลครับ" พระจ้าววววว เค้ามาส่งตรงเวลา ไปถึงเนื้อตัวเนี่ยอย่าให้ said ค่ะคุณ เปียกทั้งตัว (ไก่ก้อเปียกแต่ยังร้อนอยู่) สภาพเยินมากทั้งคนทั้งไก่ทั้งรถ แล้วเค้าก้อบอกว่า "อาหารครบแล้ว KFC สวัสดีครับ" แล้วก้อจากไปกลางสายฝน (คิดสภาพยืนกางร่มกระหน่ำแต่ผู้ชายคนนี้ยืนตากฝนพร้อมมอไซค์ขายไก่)
เราก้อมาคิดดูว่า "เออ เราไม่ได้ทำงานหนักอยู่คนเดียวเนาะ อย่างน้อยก้อไมไ่ด้ตากฝนและเสี่ยงกะฟ้าผ่าละกัน"
วันก่อนมีคุณป้า บ้านยากจนมาก ตาบอด 1 ข้างมาแต่กำเนิด มาด้วยอาการตามองไม่เห็น (ตาข้างที่เหลืออ่ะ) มาที่โรงพยาบาลด้วยรถ Emergency ที่ผ่านมาเห็น (ไม่ทราบว่ารับมาได้ไง) มาถึงก้อนั่งรถเข็น มองไม่เห็นทั้ง 2 ข้าง วินัิฉัยว่ามีลูกตาติดเชื้อ ซึ่งดูจากสภาพตาแล้วคิดว่าเป็นมานานแล้ว จนกระทั่ง "ตาบอดสนิท" ไปแล้ว ซึ่งแสดงว่าตอนนี้คุณป้าตาบอดทั้ง 2 ข้างเรียบร้อย เราก้อเลยคิดว่าจะควักลูกตาให้เพราะว่าถ้าทิ้งไว้ตาที่ติดเชื้อจะแพร่กระจายเชื้อก่ออันตรายกับส่วนอื่นต่อไปได้ เลยถามว่าที่บ้านทำงานอะไร อยู่กะใครเพื่อจะประเมินก่อนการรักษาว่ามีคนดูแลมีคนจูงหรือไม่ ปรากฎว่าคำตอบที่ได้คือ ทำงานรับจ้างตามบ้านทั่วไปแล้วแต่ใครจะจ้าง ที่บ้านอยู่กะลูกชายอายุประมาณ 30 กว่า 1 คนตอนนี้เปนคนไข้จิตเวชเพระาว่าเป็น alcoholism มีอาการทางประสาท ทุกวันนี้หาเลี้ยงลูก (ด้วยตาที่มองเห็นเพียงข้างเดียวก่อนจะบอดทั้ง 2 ข้าง) ลูกคนอื่นหนีไปหมด ภาระทุกอย่างเลยตกที่ป้าคนเดียว และมาครั้งนี้เราก้อต้องควักลูกตาที่ติดเชื้อออกด้วยทำให้มองไม่เห็นทั้ง 2 ข้างต่อไปแน่ๆ
เพื่อนทุกคนน้ำตาซึม เราเลยหัวไปบอกเพื่อนว่า "ไม่ใช่เธอคนเดียวหรอกนะที่ชีวิตพัง มีคนอีกมากมายที่ลำบากกว่าเราเยอะ แต่เค้าก้อยังมีชีวิตและสู้อยู่ได้ และได้ดีกว่าเราด้วย" เพื่อนเราแทบร้องไห้ (มันชอบบอกว่าชีวิตมันพัง ลำบาก ทำข้อสอบไม่ได้ ไม่ได้พักผ่อนไรเงี้ย)
บอกแล้วว่าชีวิตเราไม่ได้พังอยู่คนเดียวหรอก ถ้าเลือกจะมาเป็นหมอแล้ว ก้อต้องสู้ สู้ต่อไป ไม่ว่าอนาคตมันจะเป็นอย่างไรก้อต้องสู้ เอาเล้ย ฟ้องชั้นเล้ยยยย ให้ชั้นตายคาศาลอาญาเลย ญาติคนไข้เห็นแก่เงินทั้งหลายยยยยยยยยยย
วันนี้ขอแรง เนื่องจากเพิ่งไปฟังคดีฟ้องร้องหมอมาซึ่งสมัยนี้ส่วนใหญ่เกิดจากตัวญาติคนไข้อยากฟ้องเอาเิงิน !!!!
จบล่ะ เด๋วโดนด่าอีกว่าเป็นหมอใจแคบ ถ้าไม่ได้มานั่งทำงานตรงนี้คุณไม่รู้หรอกว่าวันๆเราต้องเจออะไรบ้าง !!!
เ้ช้า : ข้่าวหน้าไก่ไม่เอาหนัง เที่ยง : สลัดไก่ต้ม + น้ำผลไม้รวมปั่น เย็น : สลัดทูน่า ปล. ดูเด็กหอยังคะ ไปดูซะแล้วจะรู้ว่าน้องไมเคิลน่าร๊ากมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (คนที่เล่นเป็นวิเชียร) 5月20日 KKHหนักน่าดู
ชีวิตโรงพยาบาลศูนย์ขอนแก่น
อาจารย์ดุมากกกกกกกก 1 คน นอกนั้นเฉยๆ
ดีกว่าอาจารย์ในมอที่ดุทุกคน แต่ไม่ถึงกะดุมาก (อย่างน้อยก้อลด stress รวมลงได้)
อีก 2 อาทิตย์จะได้ไปอยู่กะอาจารย์ดุมากกกก คนนั้นแล้ว
จะทนได้มั้ย
ติดตามชมสิคะ
ปล. มะคืนอยู่เวร ผ่าตัด 1 ทุ่มถึง ตี 3 ครึ่ง (ต่อเนื่อง) ลงเวร 7 โมงครึ่งตอนเช้า น้ำไม่อาบ (แปรงฟันอยู่นะ) ไปราวดต่อถึง 10 โมง .......... ชีวิตช้านนนนน
ปล.2 ลืมบอกไปว่าตอนนี้อยู่ศัลยศาสตร์ โรงพยาบาลศูนย์ขอนแก่น (KKH, Khon Kaen Hospital) 4月22日 In her Shoesขอร้องล่ะ ดูหนังเรื่องนี้หอะ !!!
In Her Shoes "สอนสาวฮ๊อตให้หัดยืน" ---- ชื่อภาษาไทยเสี่ยวมาก !!!
นำแสดงโดย Cameron Diaz , Toni Collette เล่นเป็นสองพี่น้องที่ต่างกันสุดฤทธิ์สุดเดช คนพี่เป็นทนายความสาว ฉลาด มีความรู้ เฉิ่ม โสด ขี้หงุดหงิด บ้างาน อ้วนฉุ ขี้กิน (อย่าสลับคำนะ) กินทั้งวัน ไม่แคร์เรื่องความรัก ส่วนยัยคนน้อง (ยัยแคเมรอนไง) เป็นสาวเซ๊กซี่ หื่น ล่อลวง ขี้ขโมย จาบจ้วง เชื่อมั่นใน sex appeal ของตัวเองเต็มที่ แต่โง่เง่า อ่านหนังสือไม่ค่อยออก (เกือบจะได้เป็นวีเจ Mtv แล้วนะถ้าไม่ติดอ่านหันงสือไม่ออกตอน audit) ทั้งสองคนเป็นพี่น้องที่ไม่เหมือนกันเลยทุกสิ่งทั้งปวง แต่มีเพียงอย่างเดียวที่เหมือนกันคือ
"เธอใส่รองเท้าเบอร์ 8 ครึ่งเหมือนกัน"
โอ้ยย แค่นี้ก้อเก๋แล้วค่ะคุณ คิดได้ไง เท้าคนเป็นล้านๆ แม่กะลูกเท้ายังไม่เท่ากัน พี่กะน้องยิ่งไม่เท่ากันใหญ่ แต่ชีแบบไม่เหมือนกันสักอย่างยกเว้น รองเท้า เริ่ด มั้ยล่ะ
แล้วอยู่มาวันนึงก้อถึง shot เด็ด แฟนพี่สาวเธอมาหาพี่สาวเธอเพื่อที่จะขอโทดเรื่องงาน (และอื่นๆ) แต่ไม่เจอเพราะว่าเธอไปทำงานยังไม่กลับ (บ้างาน) ทันใดนั้นเปิดประตูมาก้อเจ๊อะ น้องสาวแฟน ใส่เสื้อบางๆกะกางเกใน 1 ชิ้นจิ๊วว พระเจ้า เธอจะทานทนได้อย่างไร ก้อเลยดึ่งดึ้ง ดึ่งดึ้ง ทันใดนั้น นิยายน้ำเน่า พี่สาวกลับมา โอ้ววว อะไรจะเกิดขึ้น น้องก้อน้องสิ มาแย่งแฟนชั้นแถมยังดึ่งดึ้งๆในบ้านชั้น โอ้ววววว
อะไรจะเกิดขึ้น ติดตามได้ใน In her Shoes
เด็ดมากขอบอก (ไม่ใช่ฉากดึ่งดึ้งๆนะ)
อย่างน้อยก้อน้ำตาซึมเกือบตลอดเวลาในช่วงท้ายๆ
มีข้อแม้ว่าควรจะมีพี่หรือน้องสาวที่นิสัยต่างกันอย่างแรงด้วยนะ
ไปกินข้าวแล้วล่ะ
บาย
ปล. America's next top model cycle ล่าสุด มาเมืองไทยจ้า อยากดูมากกกกกกกกกกกกกกกก 4月8日 My Fav. !!!มะวานเรียนสบายมากๆ 10 โมงครึ่ง ถึง บ่าย 2 ครึ่ง แล้วก้อเลิก
ไม่น่าเชื่อว่าชั้นอยู่ Med นะเนี่ย
แต่ก้อพอๆกะเพื่อนที่นี่แหละ เพาะว่ามันก้อเลิกพร้อมกัน แต่อาจจะเรียนเช้ากว่าเล็กน้อย อิอิ
มะวานตอนเย็นไปจัดเสียงตามสายส่งเสริมสุขภาพ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ก้อแหม เพื่อนๆที่คณะไม่ยอมหาคนมาจัดแทน เนี่ยตอนนี้เราก้ออยู่โรงบาลศูนย์ซะด้วย กลับมาทีนึงก้อนั่งรถนานเชียว ระยะทางก้อใช่ใกล้ๆกันซะที่ไหนล่ะ ดีนะที่มีเรียนในมอมะวาน เลยกลับหอต่อเลย ไม่ย้อมกลับไปโรงบาลศูนย์อีกรอบ เมื่อย 555+
มะวานจัดเสียงตามสาย เปิดเพลง update มากๆเลย (ชมตัวเองอีก) ก้อเอามาจากเว็บแหล่ะ (เปิด 24-Jem ost.ultraviolet, So sick-NeYo, Bad day-Daniel Powter อะไรอีกนะ อ๋ออ... Walk away-Kelly Clarkson) แล้วก้อพูดเรื่องร้อนใน, cellulite กะ movie preview ก้อยังมีเรื่อง ultraviolet อยู่ดี เหอๆๆๆ
อยากดูหนัง (ultraviolet ก้ออยากดู)
พูดถึง มะวานดู The Family's Stone จำได้ว่าเคยดู preview ในโรงภาพยนตร์ แล้วน่าดูมากก เพราะมี Sarah Jessica Parker กะ Claire Danes แล้วก้อ Rachel McAdams ด้วย ชอบทั้ง 3 คนมากๆเลย เลยอยากดูเพราะดาราแหล่ะ อีกอย่างคืออยากดูเพราะเป็นหนังแนว Romantic Comedy แบบครอบครัวๆ ชอบน่ะ ตอนแรกกะไปดูในโรง แต่เสียใจค่ะ ไม่เข้าขอนแก่น (เอาไรมากคะ Geisha ยังไม่เข้าเลย)จะกลับไปดูที่บ้านก้อไม่มีเวลาว่าง ฮือๆๆๆ พอหลุดมาเป็น VCD ก้อเลยหยิบมาทันที สังเกตว่าทั้งๆที่เป็นหนังใหม่แต่ก้อยังเหลือเต็มร้าน สงสัยไม่มีใครรู้จัก หุๆๆ ดีแล้ว
พอดูจนจบ ก้อร้องไห้ไปหลายรอบ ฮือๆๆๆ
ไม่ใช่เสียดายตังค์นะ มันเป็นหนังที่สนุกมากๆๆๆๆๆ ตอนท้ายๆแอบซึ้งง่ะ แม้ว่าเราจะไม่ค่อยชอบตอนจบเท่าไหร่ (จบป่วงเล็กน้อย) แต่เทียบกะความสุขในช่วงชั่วโมงกว่าๆตอนแรกแล้วก้อโอเคแหล่ะ ชอบมากกกกกก
เป็นหนังประทับใจอีกหนึ่งเรื่องละนะ
มะวานปวดหัวมาก (นอนมากไปหน่อย) ตื่นมาเลยกิน aspirin ที่บริษัทยาแจกไป 1 เม็ด อร่อยดีง่ะ รสส้ม เด๋ยวนี้ aspirin เค้าก้อมีรสส้มด้วยนะ อร่อยดี กินเยอะก้อไมได้เด๋วเลือดไหลพลั่กๆ 555+
วันนี้ไปกินก๋วยเตี๋ยวดู๋ดี๋มา อร่อยดี
ไม่มีสาระเลยเราช่วงนี้
ง่วงนอน
ปล. อัพรูปไปทำงานที่ปายลงแล้วนะ อย่าลืมดูกันล่ะ
เช้า : ตื่น 11 โมงง่ะ
เที่ยง : ขลุกขลิกกระดูกอ่อน ดู๋ดี๋สูตรมะนาว ซอยโลกีย์
เย็น : ยังอิ่มอยู่เล้ยยยย 3月27日 Live In Chiang Maiตอนนี้อยู๋เจียงใหม่เจ้า...
พระจ้าวว ขอบอกเลยละกัน ว่าเชียงใหม่ ร้อนมากกกกกกกกก เทียบกะปายนะคะ (ขอโทดทีค่ะ ค่าเน็ตที่ปายชั่วโมงละ 60 แพงมั่กมากกก) คือมะวานตอนเช้าเพื่อนมาเปลี่ยนผลัดทำงานวันจันทร์นี้เลย พาเพื่อนไปเที่ยวโป่งน้ำร้อนท่าปายแต่เช้า (จะได้สวยๆไงเที่ยวแต่เช้า อีกอย่างนัดรถตู้ไว้ 8 โมงครึ่งกลับเชียงใหม่) ขับมอไซค์ไปกันเองระยะทางจากตัวเมืองประมาณ 8 กิโลเมตรได้มั้ง ทางขึ้นดอยค่ะ ไม่ใช่ทางราบ พระจ้าวขอบอกว่าอากาศหนาวมั่กมาก ก้อหนาวจะกระทั่งปวดหูนั่นแหล่ะ ปวดมากๆ แต่พอถึงน้ำพุร้อนก้อ อ๊าหหห์ สวยมากๆ ควันพวยพุ่งสุดๆ เข้ากับอากาศหนาวพอดีๆ ว่าแล้วก้อโบ๊ะน้ำแร่กันแป๊บนึง แวะเที่ยวสะพานข้ามแม่น้ำปายสมัยสงครามโลก โอ้วว สวยจับจิต ขากลับเนี่ยทิวทัศน์เบื้องล่าง (ถนนอยู่บนดอยค่ะ) มองเห็นหมอกปกคลุมทั่วไปหมดเลย
ใครจะรู้ว่าเนี่ย จะเมษาแล้วน้าค้า !!!
ขากลับแวะ All About Coffee ร้านกาแฟที่ดังที่สุด (ควรไปเพราะไม่ไปคือไปไม่ถึงปาย) แวะกิน Banana Espresso shake ที่เคยมีเรื่องตบตีกะคนขายมาแล้ว (เค้าไม่ขายคนไทย เค้าบอกคนไทยไม่ชอบ แถมกินไม่หมด แต่ชั้นกินหมด 3 วันซ้อนค่ะคุณ) แวะซื้อใส่แก้ว take home พี่คนขายจำได้แล้วล่ะ (ก้อไปตีกันอยู่) เลยแถม postcard ให้ 1 ใบบอกว่า น้องนี่คอฝรั่งจิงๆนะ พี่แถมให้ละกัน 555+ แน่ล่ะค่ะ นู๋เนี่ยคอ international ทั่วโลกค่ะ ตั้งแต่ลาว ไทย ญี่ปุ่น ฝรั่ง กินหมดค่ะ ขอให้หิว 555+
เลยเอา postcard ที่ได้มาฟรี เขียนหาตัวเองซะเลย ฮิ ฮิ น่ารักจัง
พอนั่งรถตู้กลับมาถึงเชียงใหม่ลงรถปั๊บ โอ้ยย ร้อนมากกกก เหงื่อแตกพลั่กๆๆ มาถึงนี่อาบน้ำเลยอันดับแรก ไปกิน Oishi Ramen โอ้วว เจอคุณไก่ ปวีณา ทองสุกด้วย เดินเกือบชนกันอ่ะ ตอนแรกไม่รู้ว่าเป็นคุณไก่ 555+ คือเค้ามา private น่ะค่ะ นั่งข้างโต๊ะเราเลย คนไม่ค่อยสังเกตกันนะ สงสัยไม่รู้จักมั้ง แต่เรากะเพื่อนนี่แอบเมาท์ตลอดทาง 555+ มากับแฟนด้วยนะ กล้ามใหญ่พอกัน อิอิ กินกันจนแทบลุกไม่ไหวละ (ไม่เคยกิน Oishi Ramen หมดเลย ขอบอก แถมมีเสี่ยวหลงเปาอีกเข่ง เอิ๊กก) ก้อไปเดิน เดิน เดิน ทั่วววววแอร์พอร์ทล่ะ (Central Airport Plaza) หิวอีก เหอๆๆ ก้อเลยไปนั่งกินน้ำเงี้ยวกัน อร่อยดี อิอิ สูงสุดคืนสู่สามัญ ชามละ 79 คืนสู่ 10 บาท 555+ ตลกเนาะ คุณไก่มาเห็นนี่คงหัวเราะเยาะแล้วมานั่งกินด้วยกัน อิอิ อร่อยมั่ก
อิ่มมั่กมากด้วยยย
เดินกันตั้งแต่เที่ยงถึง 5 โมงเย็น โอ้ววว คักมาก (กินด้วยไง) ได้เวลาเดิน ถนนคนเดิน ท่าแพ ออกมาจากห้างปั๊บ โอ้ววววว ร้อนมากกกกกกก ตับแตก หน้าแดงเลยง่ะ แบบหงุดหงิดสุดๆ ลงเดินกันที่ท่าแพ ของแพงมั่ก ก้อขายฝรั่งไง พอเดินลึกเข้าเรื่อยๆเริ่มถูก 555+ ได้พวงกุญแจฝากกิ๊ก 1 อันกะเสื้อฝากคุณพี่ 1 ตัว (สั่งได้สั่งดี) ของตัวเองก้อได้เสื้อ 1 ตัว ลายสวยมั่ก เมืองสุดๆ เดินไปๆๆๆ โอ้ยยยย เมื่อย เดินตั้งแต่เที่ยงแล้ว เย็นยังต้องมาเดินอีกเหร๋อเนี่ย แต่ก้อนะ พาเพื่อนมาเที่ยวนี่นา เดินไปกะมัน เดินๆๆๆๆๆ
ปวดขามากกกก
ขากลับ เกือบ 4 ทุ่ม (ตั้งแต่เที่ยงน่ะ โอ้วว) ขาแทบทรุด เดินเข้าทุกซอยค่ะ ได้ของเท่าเดิม แต่เพื่อนเรานี่ได้มาเกือบหมดที่ขาย เหอๆๆๆ เอาเหอะจ่ะ ไว้ว่างๆจะพามาอีกนะ
ตอนนี้ขออาบน้ำนอน
น้องที่มช.มาชวนไปกินนมต่อ
อะไปๆๆ นั่งกินนมก้อจะหลับ เมาท์ๆๆกัน เฮ้อ หน้ามอเงียบมาก คงจะเหมือนหลังมอที่ขอนแก่นตอนนี้ ก้อยังไม่เปิดซัมเมอร์เลย ก้อดีไม่วุ่นวายแต่ขอโทดค่ะ วุ่นวายกว่าที่ปายเยอะเลย (เมืองสงบจิงๆค่ะ อากาศก้อดี ไม่อยากกลับเล้ยย) ตอนนี้ก้อเลยเบื่อเชียงใหม่ละ ไปอยู่ปายดีกว่า จะได้ใช้ทุนอย่างมีความสขุ อิ อิ ที่สำคัญ สโคนส์ที่ปายอร่อยมากก ฉ่ำเนยนม ว่าแล้วก้อให้เพื่อนซื้อกลับมาตั้ง 7 อันแน่ะ กะกินจนอ้วนว่างั้น 555+
อยากอยู่ปายต่อจัง (เน็ตแพงก้อยอมง่ะ)
เชียงใหม่ร๊อนร้อน !!!
ปลาที่ขอนแก่นจะกินอะไรเนี่ย 2 อาทิตย์ละ ต้นไม้อีก โอยย ไม่อยากจะคิด
น้องที่องค์การโทรมาบอกว่า ประชุมได้ว่าคณะแพทย์ได้เสียงตามสายวันศุกร์เย็น 1 ชั่วโมง เริ่มจัดอาทิตย์หน้า แล้วชั้นจะไปหาคนจัดมาจากไหนเนี่ยยย (ชั้นอยู่โรงบาลศูนย์ฯน้า.... )
เปิดเทอมศุกร์นี้แล้ว เศร้า.....
ค่าเทอมปีนี้ 6,500 แน่ะ หาร 2 ก้อเหลือเทอมละ 3,000 กว่าๆ อิ อิ (ที่เชียงใหม่ 20,000 กว่า)
ออกไปหาซื้อน้ำพริกหนุ่มกะไส้อั่วไปฝากคุณพี่ก่อน เด๋วร้อนละขี้เกียจเดิน
ไม่ไปกาดหลวงละ ร้อนนน เดินกาดพยอมนี่แหล่ะ ใกล้ดี...
วันนี้ทิ้งท้ายหลายข้อจัง....
ไปดีก่า
ร้อนนนนน.............
เช้า : ต้มเลือดหมูที่ปาย อร่อยเหาะ
เที่ยง : Oishi Ramen ที่เชียงใหม่ (Miso Ramen) กะ เสี่ยวหลงเปา 3 ลูก โอะ อิ่มมากกก
เย็น : ขนมจีนน้ำเงี้ยว , ข้าวกั้นจิ้น 1 ก้อน
ดึก : ราสเบอร์รี่ปั่นหน้ามอชอ 3月18日 Chiang Mai & Paiจะไปปายแล้วน้า
วันนี้นั่งรถ 2 ทุ่ม ถึงเชียงใหม่ 7 โมงกว่าๆวันอาทิตย์น่นน กะว่าจะเดินเล่นเชียงใหม่ก่อนแล้วซักช่วงบ่ายๆค่อยต่อรถไปปายเพราะว่ารถไม่ค่อยเยอะ เด๋วตกรถ 555+ (ระยะทางเชียงใหม่-ปาย 120 กิโลแต่นั่งรถ 4 ชั่วโมง คิดดูละกันค่ะว่าระยะทางทรหดขนาดไหน พันกว่าโค้งว่างั้น)
เด๋วไปถึงแล้วจะส่ง postcard หาทุกคนเลย ดีมั้ยๆๆๆ
3 วันก่อนไปสัมมนาองค์การนักศึกษาที่อินเตอร์รีสอร์ท ที่อุดรธานี สวยมากๆๆ อากาศก้อดี น่าเที่ยว แม้จะร้อนไปหน่อยแต่ว่าเย็นกว่าอยู่ในมอนะ อีกอย่างพื้นที่ก้อกว้างใหญ่มีกิจกรรมให้ทำเพียบเลย ว่างๆลองไปเที่ยวกันดูนะคะ ราคาไม่แพง
แต่อาจจะร้อนไปหน่อยสำหรับฤดูนี้นะ
ไปสัมมนาในฐานะตัวแทนนายกสโมสรนักศึกษาแพทย์ แล้วก้อต้องทำงานร่วมกับคณะอื่นๆทั้งหมด 16 คณะ 1 วิทยาเขต (ใครเป็นแฟนพันธุ์แท้ลองนับดูนะคะมีอะไรบ้าง) ไปเจอน้องๆ (แก่สุดเลยเรา เพราะปี 5 อยู่ 3 คณะ นอกนั้นปี 2-3 หมดเลย) น้องเค้าดูมีความคิดความอ่านเป็นผู้ใหญ่มากเลยนะ ดูแก่กว่าเราอีก 555+ ก้อดีแล้วล่ะ องค์การนักศึกษาจะได้เข้มแข็ง มีปากมีเสียงในสภาได้ ช่วงนี้บทบาทนักศึกษาดูลดน้อยลงยังไงไม่รุ ไม่เหนมาเดินขบวนประท้วงเหมือนสมัยก่อนเลยเนาะ
อยากไปเดินมั่งง่ะ หุๆๆๆ
ผลจากการสัมมนาองค์การ ได้กิ๊กใหม่มา 1 คน 555+
อยากรู้ว่าเป็นใคร ติดตามตอนต่อไปค่ะ
ตอนนี้ขอไปเก็บของไปเชียงใหม่ก่อนเด้อเจ้า
เช้า : อด
เที่ยง : ก๋วยเตี๋ยวหม้อดิน + ส้มตำปูแซ่บบ
เย็น : ว่าไปกินในเมือง สงสัยคอหมูย่างขาประจำแหงม
เช้าวันรุ่นขึ้น : โจ้กพยอมหน้า มช. เย่ๆๆๆ 3月2日 Cold !!หนาวมั่ก
สภาพอากาศที่ขอนแก่นตอนนี้ วันก่อนร้อนมั่กๆ วันนี้มา โอ้วว หนาวค่ะ ปรับตัวไม่ทัน ภูมิแพ้ขึ้นอีกแล้ว 555+ แต่ไม่ไปหาคุณพี่หรอก ขี้เกียจเถียงกัน หุๆๆๆ กินยาที่มีในห้องก้อพอละ
มะวานไปกินข้าวกะพี่โรงบาลศูนย์มา สนุกดีนะ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน เมาท์กันแหลกลานเลย แถมไปเกะต่อ แต่มันดันเต็มซะนี่ อดเลย "ว่างตอนหกทุ่มค่ะ จองไว้เลยมั้ยคะ" อ๋ออ ไม่ค่ะ ป่านนี้ดิชั้นนอนไปแล้วววว 6 ทุ่มนุ่น นานเกิน แถมต้องตื่นไปราวด์เช้าที่ AE อีก (อ้อลืมบอก ช่วงนี้ออก service ronud ที่วอร์ด Med ค่ะเนื่องจากไม่มีอะไรทำ) ก้อเลยกลับมากินนมหลังมอกัน ร้าน Peace time บรรยากาศดีมากๆ เป็นร้านเล็กๆจัดสวนรอบๆ เข้ากับอากาศหนาวๆพอสะดุ้ง อาหารอร่อยนะ เราชอบปอเปี๊ยะกล้วยหอม กรอบ ไม่หวานมาก ไม่มัน อร่อยมากๆเลย พี่ที่ไปด้วยเค้าก้อชอบกัน แถมยังแซวอีกว่า "เธอหาร้านนี้เจอได้ไงเนี่ย" ก้อเผอิญร้านมันอยู่ในหอพักที่มันต้องเข้าซอยมาอีกอ่ะ มองจากด้านนอกหายากมาก หุๆๆ แต่วันนั้นขับรถผ่านมาอยู่ดีๆก้อเห็นเองซะนี่ สงสัยพรหมลิขิต (ว่าไปนั่น) การแฟก้ออร่อยนะ เสียอย่างเดียวทำช้ามาก ถ้าหิวๆไปกินคงเสียอารมณ์ แต่ไม่เปนไรค่ะ อร่อยคุ้มค่ารอแน่นอน
ว่างๆมาเที่ยวสิคะ เด๋วพาไปกินกัน หุๆๆ
ว่าแล้วก้อพูดถึงเรื่องราวด์เช้า ไปราวด์วอร์ด med AE คนไข้ไม่ค่อยเยอะหรอก สงสัยช่วงนี้ไม่มี Extern (จบหมดแล้วว) เลยไม่ค่อย admit โรงพยาบาลเงียบมากๆ เพิ่งรู้ว่าโรงพยาบาลช่วงปิดเทอมนี่เงียบอย่างแรง แถมคนไข้น้อยเป็นพิเศษ (ไม่มีนักศึกษาดูคนไข้ เปนไงล่ะ ซึ้งในคุณค่าพวกชั้นรึยัง โฮะๆๆๆๆ) ไปอยู่กะพี่ปอ น่ารักมากๆ เป็นผู้ชายที่อบอุ่นที่สุดในโลกเลย คุยกะคนไข้ก้อดีมาก ดูแลคนไข้ดี ขยันมาก แล้วก้อยังมีเวลามาสอนเราด้วย โอ้ สุดยอดๆค่ะ แถมสุภาพอีกตะหาก ชอบที่สุดเลย (แต่วันนี้ก้อไม่ได้ไปเพราะภูมิแพ้ขึ้น -_-" ) ปรากฏว่ากลับหอมาตอนเที่ยง (เอ๊ะทำไมเลิกเที่ยง) ก้อได้ความรู้กลับกัวมาเต็มกะโหลก คุ้มค่า (Big C) มากค่ะ
วันพรุ่งนี้ไปอีกดีกว่า (วันนี้ขอนอนให้หายดีก่อนนะ)
วันนี้ต้องไปทำงานที่องค์การนักศึกษา คุยๆกับองค์การชุดใหม่เรื่องปฏิทินกิจกรรมแล้วก้ออื่นๆนิดหน่อย กลับมาทำไรดีนะ สงสัยต้องนอนต่ออีกล่ะ เพราะว่าหายใจไม่ค่อยออกเลยเนี่ย จะตายละ
วันอาทิตย์นี้ไปค่ายวิชาการ สอนหนังสือเด็กม.ปลายเตรียมเอนทรานซ์ที่ชุมแพ (ใกล้ๆชุมพร........เชื่อมั้ยเนี่ย) เราสอนวิชาภาษาไทยแหล่ะ (เชื่อมั้ยเนี่ย) ก้อคะแนนเอนท์สูงสุดแล้วเนาะ จะบ้าตาย แค่มะวานเปิดเจอ "อันวยาเนกถประโยค ต่างจาก พยติเรกาเนกรรถประโยค อย่างไร" ก้ออึ้งไป 5.8 นาที ก่อนจะตอบได้ ..... ยังจำได้อีกน่ะคนเรา
มะวานได้กินพาสต้าสมใจอยากแล้ว ดีใจจัง
หวังว่าจะหนาวไปจนกระทั่งชั้นไปอยู่ปายนะ จะได้อากาศดีเหมาะแก่การ(เที่ยว)ทำงาน
จะไปปายแล้ว ตื่นเต้นๆๆ
หายใจไม่ออก แอ๊กๆๆ
คร่อก..
เช้า : น้ำเต้าหู้ (รีบไปราวด์อ่ะ)
เที่ยง : ข้าวแพนงไก่ , มะเขือยาวชุบไข่
เย็น : Black Ink Spaghetti (Sea Food with white wine sauce)
ดึก : ปอเปี๊ยะกล้วยหอม 1 ชิ้น , ขนมปังคลุกฝุ่น 1 ชิ้น, น้ำถั่ว 5 สี 1 แก้ว , Mocha ปั่นนิดหน่อย (แย่งพี่กิน) 2月20日 IN The Endใกล้จะจบแล้ววว
จิงๆก้อสนุกดีอยู่หรอกนะ ศัลยศาสตรรรรรรรรร์ เนี่ย แต่เรียนไปก้อแหม เครียดชิบป๋ง จะสอบทีก้อนะ มีแต่คำว่า ตก กะ ตก ตกทีก้อเรียนซ้ำ โอ้ยยยย อะไรจะจุกจิก กวนใจ รายงานนะ ได้ไม่เกิน 6 ก้อตก เขียนซ้ำใหม่อีก แล้วคุณเธอให้คะแนนดิชั้นทีละเท่าไหร่คะ 6.5 เงี้ย 6.8 เงี้ย อูยย เสียวมั่กๆ แล้วจะไม่ให้เครียดได้ไง
วันนี้สอบ ESSAY
ข้อสอบที่วัดชะตากการเรียนศัลย์ได้อย่างไม่น่าประทับใจ เพราะอาจารย์ให้ตกได้แค่ 2 ข้อ จาก 6 ข้อ ถ้าไม่ผ่าน .....
เปิด Sub C (ข้อสอบเขียนเหมือนกัน เอาไว้เปิดสำหรับคนที่คะแนนไม่ถึง C นั่นก้อคือตกนั่นเอง) ซึ่งต้องสอบทุกคนอยู่แล้ว แต่สอบหลังสุด และถ้า Sub C ไม่ผ่าน น่นก้อคือ................
คืดเองค่ะ ไม่อยากพิมพ์ มันเสียววว.....
ข้อสอบวันนี้ ช๊อคค่ะ (เราตกมาแล้วข้อนึง เป็นข้อที่คนเค้าตกกันเกือบทั้งบล๊อคตอน midblock) ซึ่งเหลืออีกเพียงข้อเดียว ถ้าตกก้อเปิด Sub C ทันที ไม่มีข้อแม้ (พระเจ้า)
แถมข้อสอบวันนี้ อึ้งหมดทั้ง 3 ข้อ !!! ให้กระดาษมา 3 แผ่น เหลือ ข้อละแผ่น เขียนไม่ออก ออกเรื่องที่ไม่ได้เก็งมา พระจ้าวววว กลัวตกมั่กมาก ทำไงดี
แต่ก้อทำดีที่สุดแล้วล่ะ สู้เค้านะตัว (ปลอบใจตัวเอง)
บ่ายสอบ MCQ พระจ้าวววว 150 ข้อ ต้องได้มากกว่าครึ่งนึงไม่งั้นตก (เอะอะ อะไรก้อตกๆ เบื่อมั้ยล่ะ) ก้อพอทำได้ มากกว่าตอน midblock หน่อย แต่ก้ออยู่ดีล่ะ กลัวตกมั่กมากกก แต่ช่างเหอะ ตกก้อเรียนซ้ำ มีไรปะ ความรู้แน่นดี
คุณพ่อสอนมาอย่างงี้เนาะ
"เรียนไปทำงานลูก ไม่ได้เรียนไปเรียนต่อ ถ้ามันตกก้อเรียนซ้ำ เรียนซ้ำจะได้มีความรู้จิงๆ ไม่ใช่มีพอผ่าน" นี่แน่ะ เจ๋งมั้ยล่ะ พ่อชั้น
พรุ่งนี้สอบ ORAL สอบปากเปล่า กะอาจารย์ 2 คน ตัวต่อตัว ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ตายคักๆ (แน่ๆ)
แต่ไม่สน มาถึงขึ้นนี้แล้ว ลุยเลยจ้า ม่ายหวายแล้ววววววววววว
เช้า : ข้าวราดไข่ลูกเขย
เที่ยง : ก๋วยเตี๋ยวต้มยำหมูยอเจ๊มุก แซ่บมั่ก
เย็น : ยังคิดไม่ออกเลยเนี่ย บอกหน่อยสิ 2月4日 My เวร .... My วีนนนน !!!วันนี้อยู่เวรวีนค่ะ...
ไม่ได้โดนใครวีนมาหรอก ดิชั้นนี่แหล่ะไปวีนเค้า โดนกันหมด มาคนแรกนะ จะเมาท์ให้ฟังค่ะคุณ คุณป้ามาด้วยถ่ายไม่ออกมา 2 อาทิตย์ พระเจ้า.......!!! เพิ่งจะคิดได้เหร๋อคะคุณ แต่ก้อไม่ได้คิดอะไร พี่บอกให้ไปตรวจก้อตรวจไป (เป็นเคส OPD แต่พอดีมาเข้าในเวร เลยรับเอง) มาถึงปั๊บ ป้านอนบน stretcher (เตียงเข็นได้) ด้วยท่าแบบเจ้านางทางเหนือ (แถวพม่า) แล้วทำหน้าแบบเซ็งโลกเต็มที่
"ป้าเป็นอะไรมาคะ"
"ปวดท้อง ไม่ถ่ายมา 2 อาทิตย์แล้วเนี่ย วันนี้ก้อสวนถ่ายทั้งวันเลย ก้อไม่ออก จะให้ทำยังไง ฉอดๆๆๆๆๆๆๆๆ "
โอ้ว พระเจ้า เจอคนไข้ทีเด็ดเข้าแล้ว !
ป้าแกก้อบ่นๆๆๆ หน้าตานี่แบบ บอกบุญไม่รับ จับใจความได้ว่า เธอเคยเป็น hemorrhoid (ริดสีดวงทวารค่ะ) แล้วก้อไปผ่า ปรากฏว่าตอนผ่าเจอก้อน ก้อเลยตัดเอาไปตรวจ ปรากฏว่าเป็น CA (มะเร็งเนื้อร้าย) อาจารย์ก้อเลยนัดผ่าตัดให้เดือนกันยายน ปีที่แล้ว แต่ป้าแกไม่ผ่า ด้วยเหตุผลที่ว่า
"มันบ่ได้เปนหยัง สิผ่าเฮ็ดหยังล่ะ" (แปลว่า มันไม่ได้มีอาการอะไร จะผ่าทำไมคะ)
พระจ้าวววววววว ......... ก้อบอกไปแล้วว่าเป็น "มะเร็ง" ไม่ใช่ "ไฝ" นะคะ มะเร็งลุกลามได้นะคะ ทำลายอวัยวะได้ invade ได้ ป้าคิดว่าตัวเองไม่มีอาการเลยไม่ทำอะไร ทั้งๆที่อาจารย์ก้อนัดวันผ่าตัดไปแล้วเนี่ย แล้ววันผ่าที่เนี่ย ไม่ได้ได้มาง่ายๆนะคะ คนไข้มีเป็นหมื่นๆคนทั่วภาคอีสาน รอคิวกันข้ามเดือนข้ามปี นี่อะไร ได้คิวแล้วดันปล่อยให้พลาดไปแถมไม่ได้เป็นไส้ติ่งนะคะ พอมีอาการถ่ายไม่ออกมาล่ะทีเนี้ย แหมรีบมาโรงพยาบาลเชียว แถมมาเต๊ะท่าใส่ยังกะหมอเป็นคนรับใช้ยังงั้นแหล่ะ หงุดหงิดๆ
แอบวีนคนไข้ในใจ แต่ไม่ได้พูดหรือแสดงออกหรอกค่ะ มันไม่ดีนะ อย่าคิดมาก !!!
อ่ะไม่ว่าอะไร อาจจะสื่อสารไม่ดี ไม่บอกผลร้ายของโรค หรือคนไข้อาจจะกลัวมากเอง (วิตกเกินเหตุ) ไหนๆก้อมาละอ่ะ รับไปๆ พี่ dent มาสั่ง
"น้องพี่ขอ EKG ด้วยนะจ๊ะ" (คลื่นไฟฟ้าหัวใจ)
เราก้อทำหน้าที่ เสียบขั้ว ติดขั้ว เดินเครื่อง แล้วเครื่องมันก้อเก๊าเก่า พอรันกระดาษไปแล้วมันติด ก้อเลยต้องใช้แบบ manual คือรันทีละ lead ไปเรื่อยๆจนครบ 12 lead (ใช้เวลา lead ละไม่ถึง 10 วินาที) พอใกล้จะเสร็จ เหลืออีกประมาณ 3-4 lead ป้าก้อบ่นขึ้นมา
"นี่หมอ เมื่อไหร่จะเสร็จ ช้าจังเลย นี่เคยทำที่จุฬาน่ะเร็วกว่านี้นะ แป๊บเดียวก้อเสร็จ นี่อะไร ฉอดๆๆๆๆๆ......"
พระจ้าววววววว........ เธอมาโรงพยาบาลเอกชนรึเป่า !!! นี่เราก้อไม่ได้ทำอะไรบกพร่องเลยนะ ติด lead รันกระดาษก้อปกติ ไม่ได้เอ้อละเหย คุยกัน เล่นกัน ทำงานไป กดเครื่องทิ้งไว้แล้ววิ่งเล่นรอบ AE 3 รอบแล้วค่อยกลับมาทำต่อซะที่ไหน นี่ชั้นก้อยืนตรงนี้ มือก้อกดแก๊กๆอยู่นี่ กระดาษก้อเลื่อนไปเรื่อย พระจ้าวววววว เธอยังมาบ่นว่าชั้นทำงานช้าไม่เหมือนเครื่องที่จุฬา เข้าใจว่าเครื่องที่จุฬานี่คงเป็นแบบ auto แล้วก้อ print ได้ทีละหลายหลีด แต่นี่ขอนแก่นนะ เครื่องก้อเก่าสุดๆ กระดาษก้อติดต้องมา print ทีละหลีด แต่ก้ออีกล่ะ มันก้อยังใช้เวลาแป๊บเดียวอยู่ดี แถมป้าก้อไม่ได้ต้องทำอะไร หรือเจ็บปวดอะไรเลยซักหน่อย ก้อแค่นอนเฉยๆอ๊า โอ้ววว พระจ้าววววววววววว...........
อยากจะบอกเธอว่า "งั้นป้าก้อไปรักษาที่จุฬาสิคะ" ใจจะขาด !!!
แต่ด้วยจรรยาบรรณ กัดฟันพูดไปด้วยเสียงราบเรียบว่า "ป้าคะ เครื่องที่นี่มันเก่าแล้วนะคะ รอแป๊บเดียวจะเสร็จแล้วค่ะ" พระจ้าวววววววววว ฟันแทบบิ่น !
หลังจากนั้นมาชั้นก้อ off service เคสนี้ทันที แล้วจัดการให้พี่ดูต่อ หนูไม่ไหวแล้วค่ะ ความอดทนคนเรามันก้อมีจำกัดนะคะ อย่าให้นู๋ต้องแบกรับมันนานๆ ไม่งั้นคงเสียสติแน่นอนค่ะ
รู้ทั้งรู้ว่าไม่ควรคิดอคติต่อคนไข้ แต่ทำไงได้ เจอแบบนี้มันก้อมีบ้างล่ะค่ะคุณ !!!
แต่อย่าไปแสดงออกนะคะ อดทนไว้ๆ สู้ๆ
ยังจะมีใครอิจฉาวิชาชีพนี้อีกมั้ยเนี่ย !!!
ขอบ่นหน่อยนึงนะคะ ว่าถ้าคนไข้ไม่พอใจอะไรหมอมาเนี่ย ฟ้องร้องกัน เขียนคำร้องกัน ยื่นเรื่องกัน ฟ้องแพทยสภากัน แล้วในทางกลับกันล่ะ ถ้าคุณเจอคนไข้ที่ไม่ปฏิบัติตาม เจอคนไข้วีนแตก เจอคนไข้ด่าพ่อด่าแม่สารพัด (โดยเฉพาะคนไข้เด็ก) โดนคนไข้ขู่จะฟ้องนุ่น จะฟ้องนี่ตลอดเวลา แต่คุณไม่สามารถที่จะทำอะไรแก้แค้นคนไข้ได้หรอกค่ะ แม้แต่จะคิดก้อเหอะ ยังไงก้อต้องยิ้มสู้ คอยพูดคอยอธิบายให้ฟังเหมือนญาติมิตรเช่นเดิม แม้จะต้องแบกรับอารมณ์อันหนักหน่วงไว้ก้อตาม
เพราะ "หมอ" คืออาชีพที่เกิดมาเพื่อเสียสละไงคะ !!!
จะบอกว่า หมอก้อด่าคนไข้เหมือนกันแหล่ะ แต่ก้ออยากบอกให้รู้ว่า ในทางกลับกันก้อมีไม่น้อยหรอกที่เจอคนไข้ประเภทนี้อยู่บ่อยๆ เพราะว่าสังคมปัจจุบันกับการฟ้องร้องที่มันสูงขึ้นมากๆน่ะสิ ประชาชนเลยใช้สิทธิกันเต็มที่ ในขณะที่หมอก้อต้องปฏิบัติตามสิธิผู้ป่วยอย่างเคร่งครัด
ไม่เห็นมีสิทธิแพทย์บ้างเลย ใจดำที่สุด !!!
จบดีกว่า เครียดจัง อยากระบายๆ (อย่าคอมเม้นเรื่องข้างบนนี้นะ ขอร้องค่ะ เครียดเกิน)
ว่าแล้วก้อกลับมาในเวร..
กะลังนั่งเล่นนอนเล่นอยู่ในห้องพักแพทย์ "หมอ Gen II คนไข้ปวดค่ะ" เราก้อวิ่งไปดู อืม ปวดจิงๆ ปวดจนร้องโอดโอย แต่ปกติเค้าได้ยาแก้ปวดแล้วนี่นา เปิดดู order เช้า ก้อได้แล้วนะ แถมพี่พยาบาลบอกเพิ่งฉีดไปตอน 1 ทุ่ม ถ้าให้ตอนนี้ก้อจะยังไม่ถึง 4 ชั่วโมงเด๋วได้รับผลข้างเคียงจากยานะ ก้อเลยโทรถามพี่ พี่โทรบอกว่า
"น้องให้ Tramol ก้อได้ครับ กินเด๋วนี้เลย แล้วก้อให้ Norgesic 2 เม็ดก่อนนอนด้วยนะ" เอ่อ แต่คนไข้ปวดมากเลยนะคะ ถ้า Tramol กินมันจะช่วยได้มั้ย "งั้นก้อให้ฉีดเลยละกัน" อ้าว เปลี่ยนใจง่ายจัง
ปรากฏว่าคนไข้ยังไม่หายปวด แถม Norgesic มันไม่มี dose 2 เม็ดก่อนนอนค่ะ มันมีแต่ 1 เม็ด 3 เวลา โอ้ยย จะบ้าตาย โทรถามพี่ซ้ำตอน 5 ทุ่ม พี่บอก ให้ MO เลยน้อง (พระเจ้า มอร์ฟีน คนไข้เพิ่งได้ไปตอน 1 ทุ่ม แถม tramol ฉีดอีกตอน 3 ทุ่ม) คงได้ติดยากันก้อคราวนี้แหล่ะค่ะ
ถึงกระนั้นก้อคงลงเวรแล้ว ปล่อยให้พี่ปี 5 ดูมั่ง (ดูเองมานานเกินละ)
อีกเคสก้อ พยาบาลมาตาม "หมอคนไข้เหมือน full bladder ค่ะ" (กระเพาะปัสสาวะเต็ม)
เราก้อเดินไปตรวจ (ปี 5 ก้อไม่อยู่ตามเคย) ตรวจไปตรวจมาพยาบาลก้อพยายามให้มันเป็น full bladder ซะจริ๊งง แต่เราดูแล้ว ก้อไม่เหมือนนะ กดๆลงไปก้อไม่ปวดฉี่ แถมเพิ่งฉี่ไปมะกี้นี่เอ๊งงง จะมา full ได้ไง ถามไปถามมาคนไข้ก้อพูดไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะว่าแกเสียงแหบมากๆ แถมพูดอีสานด้วย ฟังยากมาก เลยสรุปได้ว่าแกปวดแน่นๆท้องมากกว่าปวดฉี่ เอาล่ะทำไงดี ให้ M.Carminative ละกัน (ยาธาตุน้ำแดง) ก้อเลยโทรบอกพี่
"คนไข้ปวดท้องค่ะพี่" พี่ก้อเดินมาดู สรุปว่าให้ M.car ได้ OK!
อีกเคสนึง คือตามให้ไปดูในเวลาติดๆกันทั้ง 3 เคสเลยนะ ยังนั่งได้ก้นไม่ติดที่นั่งเลยอ่ะ พยาบาลบอกว่าคนไข้มีไข้สูงปรี๊ด เราก้อไปดู โอ้ยย เพิ่งผ่าตัดได้ 2 วันมันก้อมีไข้เป็นธรมดา แถมได้ยาฆ่าเชื้อแล้ว ตรวจร่างกายก้อไม่ผิดปกติ ก้อเลยว่าจะให้พารา 2 เม็ดลดไข้ คราวนี้ไม่ถามพี่แล้ว (ไม่ไหว) เลยว่าจะสั่งเองเลย
"พี่คะ พารา 2 เม็ดนะ"
"หมอคะ คนไข้ยังจิบน้ำอยู่ พี่ว่า observe ก่อนมั้ย"
"อ้าว งั้นก้อไม่ต้องให้อะไรนี่คะ แล้วจะตามทำไมล่ะ"
"ก้อเห็นไข้สูงเนาะ"
"ไข้สูงไม่มี cause ก้อเกิดจากผ่าตัดนี่นา 2 วันเองจะแปลกตรงไหนอ่ะ ยาฆ่าเชื้อก้อได้แล้ว คนไข้ก้อลุกเดินได้ ไม่ได้ดิ้นทุรนทุราย หนาวสั่น ไร้สติซักหน่อย จะให้ยาทำไมล่ะคะ"
อึ้งไป.....
วีนแตกมากค่ะ
ว่าแล้วก้อเดินปัดตูดลงเวรเลยทันที
ไม่ไหวค่ะ เหนื่อยมั่ก วันนี้ เวรวีนจิงๆ
เสารอาทิตย์นี้ไม่มีเวร เย่ๆๆๆๆ สุดยอด
จะได้ไม่ต้องวีนใครอีกเนาะ !!!
เช้า : ข้าว+วุ้นเส้นผัดไข่, ตุ๋นมะระ
เที่ยง : ก๋วยจั๊บเจ
เย็น : สปาเก๊ตตี้ซอสครีม+บร๊อคโคลี่ต้ม(เอง) 1月21日 La La Gen IIลง Gen I แล้วว เย่ๆๆ
สายที่โหดร้ายทารุณ ราวด์ 6 โมงครึ่ง ราวด์เย็นถึง 2 ทุ่ม ทุกวัน ทรมานสุดๆ แถมถ้าได้ราวด์กะอาจารย์ล่ะก้อ ขอสายให้อาหารทางปากรอไว้เลย อดข้าวแน่ๆ อยู่อย่างทรมาน น่าเบื่อ เศร้าซึม ไม่ไหลย้อนกลับ แถมตอนอยู่เวรอาจารย์ก้อมาราวด์ด้วยอีก โอ้ย อะไรกันนักกันหนา เคสก้อมีแต่นิ่วกะนิ่วกะนิ่ว เต็มวอร์ด เสาร์อาทิตย์ก้อต้องมาราวด์เช้าเหมือนเดิม กลับก้อเที่ยงกว่าบ่ายโมง แทบไม่ได้เห็นแสงอาทิตย์เลยเนี่ย
แต่ว่ามันจบไปแล้ว โฮะๆๆๆๆ
ตอนนี้อยู่ Gen II แล้ว สบายขึ้น อย่างน้อยเสาร์อาทิตย์ก้อไม่ต้องมาราวด์ล่ะน้า
วันนี้ก้อเลยนอนซะเต็มที่ สะใจๆ
มะวานคุณแม่แวะผ่านมาเยี่ยม (ไปกทม.อีกละ ไปบ่อยกว่าไปตลาดอีกนะน่ะ) ได้ข้าวโพดมวกเหล็กมาอีก 1 กระสอบ อร่อยสุดซู๊ดดด แจกพี่เดนท์ พี่ extern เพื่อนๆ ก้อหมดพอดี หุๆๆ ฉลองลง Gen I คร้าบบบ
วันนี้ว่าจะไปเดินงานเกษตรภาคอีสานซะหน่อย เพราะมะวานต้องประชุมเชียร์จนเกือบ 6 ทุ่มแหน่ะ มาเดินด้วยกันมะคะ (อยากกินไอติมฟาร์มโชคชัยอ่ะ) ปีนี้ไม่รู้จะมีอะไรให้เดินมากมายมั้ย รู้แต่ว่าของกินคงมากมายแน่ๆ อ่ะชอบๆจัง
จักรยานยางแบน ยังไม่เอาไปซ่อมเลย ฮือๆๆ (เพราะ Gen I น่ะแหล่ะ ราวด์เสร็จร้านจักรยานก้อปิดหมดแล้วว)
เช้า : เผอิญตื่น 5 โมง
เที่ยง : ว่าจะออกไปซื้อหมูปิ้งมากินซะหน่อย ไม่ได้กินนานแล่ว
เย็น : ฝากท้องไว้ที่งานเกษตรเน่อ |
|
|
